จำใจลา ภูสอยดาว

พอเราเยี่ยมชมประเทศบ้านพี่เมืองน้องของเราเสร็จ ก็ถึงเวลาที่ต้องเดินทางกลับครับ

ร่วมถ่ายรูปกันเป็นที่ระลึกครับ

ผู้พิชิตลานสนสามใบภูสอยดาว 1,633 เมตร จากระดับน้ำทะเล

ไม่ต้องตกใจนะครับ ว่าพวกเราหายไปไหน

เพราะเพื่อน ๆ เขาลงไปถ่ายรูปข้างล่างกันหมดครับ

เหลือแต่ผม ยังตัดสินใจอยู่ว่าจะลงไปดีหรือเปล่าครับ

ดูสิครับ ลงไปกันหน้าชื่นตาบานเลย

จะลงไปถ่ายกับเขาดีไหมหนอ

สูงจัง

ค่อย ๆ กระดื๊บ ๆ ลงไปทีละนิดครับ

เหมือนหนอนชาเขียวเลยครับ

เอาไงก็เอากัน เขามีรูปกันหมดแล้ว

ลงก็ลงครับ

 

ผู้พิชิตขอบผาภูสอยดาวครับ

ถ้าอย่างไรเพื่อน ๆ มาเที่ยวอุตรดิตถ์และภูสอยดาวกันนะครับ
ภูสอยดาว ยินดีต้อนรับทุก ๆ ท่านครับ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไดอารี่ชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#อุตรดิตถ์#ภูสอยดาว

หมายเลขบันทึก: 42857, เขียน: 05 Aug 2006 @ 18:15 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:29 (), สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ดอกไม้: 2, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

     ภาพสวยงามมากครับ ยกเว้นภาพสุดท้ายดูดุจัง
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

สงสัยภาพสุดท้าย...

ทำหน้าดุ..สู้ความสูงนะคะ...ท่านปภังกร (แอบมาแซวยามเย็นคะ..ยิ้มๆ)

คุณชายขอบกับ Dr.Ka-Poom เก่งมาก ๆ เลยครับ

ทำหน้าตาดุ เพราะกลัวความสูงครับ

ตอนนั้นแกล้งทำเป็นดุ แต่จริง ๆ แล้วขาสั่นครับ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 
ไม่เก่ง..หรอกคะ...เพียงแต่แอบมองเห็นขาของอาจารย์ปภังกร...สั่นพับๆๆ...นะคะ..(ฮา)
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 
วันหลัง...จะออกเดินทางย้อนรอย...แห่งเส้นทางนี้นะคะ...วันนี้ไปหนองคาย...แวะข้ามไปลาว...เมื่อตอนบ่าย...เจออะไร..ดีดีเยอะมาก...คะ...

ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ ถ้าไปเมื่อไหร่บอกได้เลยครับ

จะขออาสาเป็นไกด์ให้ครับ

แต่ขอสองอย่างครับ อย่างแรกต้องบอกล่วงหน้าก่อนหนึ่งเดือนครับ จะได้เตรียมฟิตร่างกายไม่งั้นแย่แบบคราวก่อนแน่ครับ

อย่างที่สอง ถ้าไม่จำเป็นอย่าไปถ่ายรูปตรงนี้เลยนะครับ กลัวมาก ๆ ครับ ขนาดดูรูปขายังสั่นไม่หายเลยครับ