ครูมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความเจริญก้าวหน้าทั้งในด้านส่วนตัวบุคคล สังคมบ้านเมือง รวมทั้งความสันติสุขของโลก เพราะความเป็นครูนั้นย่อมเป็นได้ทั้งบุคคลที่มิได้ประกอบอาชีพครูและบุคคลที่ประกอบวิชาชีพครูโดยตรง ถ้าพิจารณาเฉพาะงานอาชีพด้วยกันแล้ว อาชีพทุกอาชีพย่อมมีความสำคัญต่อบุคคลและสังคมด้วยกันทั้งสิ้น ยากที่จะกล่าวว่าอาชีพใดมีความสำคัญกว่ากัน แต่ถ้าเรามาพิจารณาเฉพาะวิชาชีพครูให้ลึกซึ้งและกว้างขวางแล้ว จะเห็นว่าผู้ที่ประกอบวิชาชีพครูเป็นงานอาชีพนั้นต้องรับภาระหน้าที่ต่อสังคมและชาติบ้านเมืองอย่างใหญ่หลวง หากผู้เป็นครูปฏิบัติภาระหน้าที่ตนเองต้องรับผิดชอบบกพร่อง ผลกระทบก็จะตกไปถึงความเสื่อมของสังคมและชาติบ้านเมือง ดังนั้นเพื่อให้นักศึกษาครูและผู้ที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ความเป็นครูได้ตระหนักถึงความสำคัญของครู     

           “ครูที่แท้นั้นต้องเป็นผู้กระทำแต่ความดี ต้องขยันหมั่นเพียรและอุตสาหะ      พากเพียร ต้องเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และเสียสละ ต้องหนักแน่น อดกลั้นอดทน ต้องรักษาวินัยสำรวมระวังความประพฤติของตนให้อยู่ในระเบียบแบบแผนอันดีงาม ต้องปลีกตัวปลีกใจจากความสะดวกสบายและความสนุกรื่นเริงที่ไม่สมควรแก่เกียรติภูมิของตน ต้องตั้งใจให้มั่นคงและแน่วแน่ ต้องซื่อสัตย์รักษาความจริงใจต้องมีเมตตาหวังดี ต้องวางใจเป็นกลาง ไม่ปล่อยไปตามอำนาจอคติ ต้องอบรมปัญญาให้เพิ่มพูนสมบูรณ์ขึ้น ทั้งในด้านวิทยาการและความฉลาดรอบรู้ในเหตุและผล…” (พระบรมราโชวาทพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, อ้างถึงในยนต์ ชุ่มจิต : 131) จากพระบรมราโชวาทดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าครูนั้นมีบทบาทที่สำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากครูเป็นหัวใจสำคัญในการพัฒนาคนและพัฒนาชาติบ้านเมืองในด้านต่างๆ ตลอดจนได้ศึกษาบทบาท หน้าที่ และความรับผิดชอบของครูที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนและการฝึกฝนอบรมศิษย์โดยตรงไปแล้ว ดังนั้นในบทนี้จะได้อธิบายการเสริมสร้างศักยภาพและสมรรถภาพความเป็นครู เพื่อให้นักศึกษาครูและผู้ที่กำลังประกอบอาชีพครูได้เข้าใจและใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาตนเองเพื่อความเป็นครูที่ดี    

            การเป็นครูที่ดีและมีประสิทธิภาพเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา ต้องเป็นครูที่สอนให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้ ให้เวลาแก่นักเรียนแต่ละคนได้เรียนรู้โดยพิจารณาความแตกต่างของบุคคล และวิชาที่สอน รวมทั้งการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน และประสบการณ์เพื่อจะช่วยให้เกิดการเรียนรู้ ตามความถนัดและความสามารถของทุกคน สิ่งที่สำคัญที่สุดในการสอนอย่างมีประสิทธิภาพ คือ ครูต้องเป็นกัลยาณมิตรของนักเรียน ต้องเป็นที่รัก น่าเคารพ น่ายกย่อง คอยให้คำแนะนำเป็นที่ปรึกษาที่ดี พร้อมที่จะรับฟังและสามารถชี้แจงเรื่องต่างๆให้ลึกซึ้งได้ พร้อมทั้งเป็นผู้ชี้นำทางหรืออำนวยโอกาสช่วย เหลือผู้เรียน โดยเริ่มจากการช่วยให้ผู้เรียนมีทัศนคติที่ดีต่อครูก่อนที่จะเรียน นอกจากนี้ครูควรเปิดโอกาสให้นักเรียนเป็นผู้มีส่วนร่วมในบทเรียนและเป็นผู้ลงมือกระทำให้มากที่สุด