เศรษฐีอาจกลับมาเป็นยาจก เที่ยวรับจ้างงกงกสิ้นศักดิ์ศรี เขาโขกสับขับไสหมดไมตรี จะให้โทษใครดีเล่าคนไทย

 


 



 

 

เมื่อที่ดิน ถิ่นฐาน พื้นบ้านเกิด
มีอันเลิศ ล้ำค่า ราคาขาย
เงินล้านล่อ หลงปลื้ม ลืมเสียดาย
ลืมปู่ย่า ตายาย ใช้สร้างงาน


 
 
มาใจเร็ว ด่วนได้ ขายกันหมด
บ้างซื้อเรือ ซื้อรถ  บ้างซื้อบ้าน
เลิกเหน็ดเหนื่อย  ตรากตรำ เลิกทำงาน
เล่นพนัน เบิกบาน  สำราญใจ


 
 
เที่ยวกรีดกราย ร่ายร่าง วางท่าโก้
ให้ผู้คน โอ้โอ๋  ทักเสียงใส
ชีวิตความเป็นอยู่  แบบไทยไทย
ดัดจริต ผิดไป  เป็นอื่นปน


 
 
อีกไม่นาน เท่าใด คงได้รู้
รสชาติความ อดสู เศร้าสับสน
ต้องวอนขอ ปู่ย่า ตายายตน
ไหว้วิญญาน อีกหน  ช่วยคุ้มครอง


 
 
เพราะแผ่นดิน ถิ่นไทยเคยได้อยู่
ทุกอ่าวอู่ ชาติอื่น เป็นเจ้าของ
ทั้งริมฝั่ง ริมเขา ลำเนาคลอง
ที่จะเอา ศพไปกอง  ยังไม่มี


 
 
เศรษฐีอาจ กลับมาเป็นยาจก
เที่ยวรับจ้าง งกงก สิ้นศักดิ์ศรี
เขาโขกสับ ขับไสหมดไมตรี
จะให้โทษใครดี เล่าคนไทย


 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข  สันติศาสนสุข  ♦♦