ชีวิต..ประจำวัน

(ตรงนี้อาจจะต้องเข้าใจว่าเป็นบันทึกลับ...เพราะจะเขียนถึงเรื่องปรกติแต่ต้องปิดบัง..แม้ว่าจะเป็นเรื่องของ..ธรรมชาติก็ตาม...)

...เรื่องนี้คือ..."ขี้หมา"

"หล่อน"...โยนตัวเข้าไปนั่งในรถแท้กซี่คันหนึ่งที่ผ่านมา...แล้วถามว่า..จะไปเมืองกานจน์..ไหม..ผู้ขับตอบอย่างอ่อนโยนว่า "ไปทั้งนั้นแหละครับ"....เราเริ่มคุยกัน...ตามประสาคนเมืองที่มีชีวิตอยู่บนล้อที่วิ่งแข่งกับเวลาแม้จะไม่ต้องการก็ตาม...เราคุยกันมาถึงเรื่องๆหนึ่ง...พูดโดยไม่ทันคิดถึงเรื่อง"ขี้หมา"...เพราะปากพาไป...."หล่อน"ได้ยินคำตอบที่สวนมาทันควันว่า"...."ผมว่า....ขี้หมามันยังจับได้....แต่ .."ขี้โกง"....  จับไม่ได้........เขาบอกกับ"หล่อน"

เรื่องนี้...ให้เข้าใจกันเอาเองแล้วกัน..อ้ะ...เพราะมันเป็นความลับที่ไม่อาจปิดบัง...........