ยังมิสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ อากาศก็ร้อนระอุ อบอ้าว แทบไม่อยากออกจากบ้านไปไหน แม้ในบ้านก็ยังมิวายร้อนรุ่มด้วยอุณหภูมิร้อนแห่งการเมืองไทย ที่ผจญภัยทั้งศึกในศึกนอก ไม่รู้จบ

ปกติฉันไม่ได้ติดตามข่าวสารการเมืองทางสถานีโทรทัศน์มานานแล้ว เพราะเบื่อความซ้ำซาก ก่นด่า สาดโคลน เสียดสี ประชดประชัน มันเป็นสิ่งที่มิรื่นรมย์เอาเสียเลย แต่ สัปดาห์นี้เป็นช่วงวันหยุดยาว ทำให้กระท่อมอิงจันทร์ของฉันดูแคบไปนิด เมื่อต้องต้อนรับเจ้านายเก่า ซึ่งท่านเป็นผู้ฝักใฝ่พิศวาสสีเหลืองเป็นที่สุด สองหูของฉันจึงโดนกรอกทั้งเสียงจากในจอ และนอกจอ

จึงชวนน้องต้นน้ำไปปูเสื่อนั่งเล่นชายหาด ก่อนไปมิลืมที่จะหยิบ วารสารเล่มโปรด "วารสารวัฒนธรรมไทย" ติดมือไปด้วย ๓ เล่ม เจอบทความที่เกี่ยวกับการเมืองอีกจนได้ แต่ก็เป็นบทความที่น่าสนใจ จึงได้โอกาสสนทนาความรู้ด้าน ประวัติศาสตร์ประชาธิปไตยไทยให้ลูกฟังไปด้วย

วันนี้ตอนเช้าเข้าบล้อก เจอบันทึกเรื่อง >> โรงเรียนประชาธิปไตย <<  ของท่านวิโรจน์ พูลสุข เข้าพอดี จึงอยากจะต่อยอดบันทึกของท่านสักหน่อย ด้วยท่านวิโรจน์ เขียนบันทึกไว้เป็นบทกลอน ผู้รับสื่ออาจไม่ชัดเจนในเนื้อหา ครูอิงจึงขอนำบทความจาก "วารสารวัฒนธรรมไทย" มาบันทึกไว้ เพื่อประโยชน์ในการค้นคว้าหาความรู้ของบุคคลทั่วไปและเยาวชน นักเรียน นักศึกษา ต่อไป