มาฆบูชา VS วาเลนไทน์

วาเลนไทน์ มีกะใจ ไปหาแฟน

ลำบากแสน ฝ่าฟัน ไม่หวั่นไหว

จะทุกข์ท้อ ทรมาน สักปานใด

ก็จะไป มอบของขวัญ วันความรัก

มาฆบูชา ว้า ขี้เกียจไปวัด

คนแออัด เวียนเทียน เวียนหัวหนัก

วันนี้เหนื่อย แท้หนอ จะขอพัก

มันขลุกขลัก การทำบุญ เรื่องวุ่นวาย

วาเลนไทน์ มุ่งหน้า หากุหลาบ

ถึงจะทราบ ว่าสีแดง มันแพงหลาย

ดอกละร้อย นะเนี่ย ไม่เสียดาย

สมมุ่งหมาย ให้แฟน ที่แสนดี

มาฆบูชา ว้าแม่บอก ใช้ดอกบัว

นี่น่ากลัว จะแพง จนหูฉี่

ยิ่งหน้านี้ ดอกบัว ไม่ค่อยมี

แน่ะกำนี้ ห้าบาท เงินขาดแคลน

วาเลนไทน์ ยิ้มแย้ม จนแก้มโย้

แถมคุยโชว์ แฟนฉัน นั้นดีแสน

ไม่มีคำ ติฉิน ทั้งดินแดน

เขามาตรแม้น มีเสน่ห์ เหมือนเทวดา

มาฆมาส ฉุนขาด อารมณ์บูด

เฝ้าแต่พูดพร่ำเพรื่อ เบื่อนักหนา

ล้วนถ้อยคำ ติดขัด ว่าวัดวา

แถมนินทา พระนี้ ดีแต่นอน

ค่านิยม วัยรุ่น คุณคุณเอ๋ย

กระไรเลย รักง่าย แล้วถ่ายถอน

รักรุนแรง แข็งกล้า ไม่อาทร

รักแล้วร้อน ไม่คิด ผิดถูกใด

ควรหันหน้า หาธรรม คำสอนสั่ง

หาพุทธัง ธัมมัง สังฆังใส่

เพื่อเป็น สรณัง ตั้งในใจ

จะสุขใส ทุกวัน นิรันดร