บรรยากาศที่บ้านของฉันถ้าเป็นวันทำงานเงียบและค่อนข้างสงบแต่ไม่เหงาวังเวง  ส่วนวันหยุดจะได้ยินเสียงเด็ก ๆ วิ่งเล่น  และเสียงทักทายของเพื่อนบ้าน

             ตามปกติตื่นเช้าจะได้ยินเสียงนกกระจิบร้องตามพุ่มไม้บ้าง บนต้นปีบและต้นมะม่วง  หรือต้นไม้อื่นรอบบ้าน  ตอนสายหรือกลางวันจะมีนกเอี้ยงบินมาเกาะที่หลังคาโรงรถ และโฉบลงมาเดินเล่นบนหลังคารถอย่างหน้าตาเฉย 

            บางครั้งอยากจะลุกไปหยิบกล้องถ่ายรูปก็กลัวมันจะตกใจและบินหนีไปเสียก่อน  ก็ทำตัวนิ่ง ๆ ดูมันเดินจนเพลิน  ส่วนนกพิราบจะบินลงมาเดินอยู่บนถนนหน้าบ้าน  ไล่จิกไล่โฉบกันบ้าง  ตอนบ่ายนกเขาจะนำเหยื่อมาป้อนลูกและส่งเสียงกรู ๆ ๆ เพื่อกกลูกอ่อนอยู่ที่รางน้ำฝนและต้นปาล์ม

           เพื่อนบ้านทุกบ้านเขาเลี้ยงแมวไว้ไล่ขับนกและจับกินลูกนก  เพราะมันทำให้บ้านเลอะเทอะไปด้วยเศษหญ้า เศษฟาง รวมทั้งขี้นกเปรอะเปื้อน และกลัวโรคภัยไข้เจ็บมาสู่ลูกหลานและคนในบ้าน

           สำหรับที่บ้านของฉัน  เปิดโอกาสและยินดีต้อนรับให้พวกมันมาทำรังอยู่อย่างสุขสบาย  ระยะนี้สังเกตว่าเจ้านกเอี้ยงจะคุ้นเคยบ้างแล้ว  ไม่ว่าเราจะเดินไปเดินมามันก็ไม่บินหนี  ส่วนนกเขายังไม่เคยถ่ายภาพได้สักครั้ง  เพราะมันออกจากรางน้ำฝนแล้วมักจะไปเกาะอยู่บนต้นปาล์ม เมื่อรู้ว่ามันกกลูกอยู่ฉันจะไม่ไปเดินแถวนั้น

          แต่ละวันฉันเฝ้าสังเกตนกพวกนี้อยู่ประจำ  ครั้งนี้ฉันนำเก้าอี้ไปนอนที่ข้างบ้านใกล้กับเรือนกล้วยไม้  (แต่ไม่มีกล้วยไม้เหลือแต่พืชผักอื่น) หนังสือและกล้องคู่ใจ  จึงเก็บภาพได้อย่างธรรมชาติ  ภาพนกทุกภาพจากการซูมและมือไม่นิ่ง ภาพจึงออกมาเบลอ ๆ

มาตามเวลานัดหมาย  "ที่เก่าเวลาเดิม"

สามแยกซอยสี่

มาแล้วค่ะ "คอยนานไหมคะ เหนื่อยไหม ทานไรรึยังคะ"

"ที่รักคะ เรารักกันนะคะ สัญญานะคะว่าจะไม่ทอดทิ้งกัน"

"บาย...ดูแลตัวเองให้ดีนะคะ ไปก่อนนะคะ"

"คิดถึงเค้าบ้างนะเธอจ๋า..บาย"

เค้าห่วงใยตัวเองนะ

"เช่นกันค่ะ"

ถึงอยู่แสนไกลแต่ใจเราก็ยังรักกัน

โลกนี้สวยงามและรื่นรมย์เสมอเมื่อใจเรามีรัก

และได้อยู่เพื่อรัก

โลกนี้สวยสดงดงามเสมอ 

หากเรามีธรรมชาติยั่งยืนอยู่ในใจและอยู่รอบ ๆ ตัวเรา

เพราะธรรมชาติหยิบยื่นความรักมาให้

จงช่วยกันแบ่งปันความรัก ความสุขและรักษาธรรมชาติ

มีหัวใจ "ให้" แก่กัน

ทับทิมที่เกิดขึ้นเองนอกรั้วบ้าน หวานกรอบมาก

นกเอี้ยง

นกพิราบ