....เสียงกาที่แว่วขานมาได้ยิน..ติดอยู่ในความทรงจำว่า...เป็นเสียงเตือนภัยจากธรรมชาติ..เสียงการ้องก้องเป็นการแจ้งเหตุเพทภัยล่วงหน้า"โบราณเขาว่าไว้"..ยายธีก็เป็นของโบราณยุคโพตท์โมเดอน...ก็ไม่รู้จริงๆว่า..จะจริงหรือเปล่า...จิ้งจกร้องทัก..ตอนจะออกจากบ้าน..กล้วยป่าขึ้นผิดที่...แทนจะขึ้นในป่า กลับมาขึ้นในที่รกร้างในเมือง..คนพากันไป..ขอหวย..อ้ะๆๆ...ตอนซึนามิ..เขาว่าช้างไม่ยอมเดินลงแต่จะขึ้นเขาท่าเดียว...ตรงนี้.เขียนด้วยความไม่รู้...ว่าเสียงในธรรมชาตินั้นจะเปลี่ยนแปลงหรือผิดเพี้ยนไปตามกาลเวลาหรือเปล่า....
..ร้อนแล้ว..แล้งแล้ว...บางวันยังหนาวอยู่...ใบไม้..ล่วงหล่นไปตามธรรม..ปกคลุมทับถมผืนแผ่นดิน..ปกป้องผืนปัฐพีจากความแห้งแล้งเหมือนกับความรักของแม่ที่มีต่อลูกๆ..น้อย..ที่โหยหิว..นมจากเต้า.....
ต้นไม้..ใบหญ้า...กับสิ่งที่เรียกว่า..คุณค่า..ในความทรงจำ...กับเสียงนกเสียงกา..ที่แว่วขาน.....จาก ป่าเมือง...
ขอบคุณค่ะยายธี เชื่อคนโบราณนั่นดีจริงๆน่ะค่ะ สิ่งที่ท่านสอนสั่งเรามักจะมาเข้าใจเอาตอนเราเริ่มแก่ ชอบบันทึกของยายธี ที่เขียนให้ชวนคิด
หนูรีเก็บใบยางร่วงหล่นมาฝากด้วยค่ะ
อ่านประวัติหลวงปู่ชา มีตอนหนึ่งท่านเล่าว่า ครั้งที่ท่านพักอยู่ใกล้ป่าช้าแห่งหนึ่ง ตอนกลางวัน มีกามาร้อง ทั้งที่ไม่เคยมี
ปรากฏว่า วันรุ่งขึ้นมีคนหามศพมาเผาใกล้ๆ
อีกวันสองวันก็มาร้องอีก มีศพมาอีก ถึงสามครั้ง
เป็นอันสรุปได้ว่า
การ้อง มีความหมายนะครับ ดังนั้นจึงควรรับฟังเสียงนกเสียงกานะ......อิอิ
ยายอยู่ที่ไหน ...ขอให้มีความสุขในทุก ๆ ที่ไป
ได้มองป่า มองเขา มองธรรมชาติ และสิ่งสวยงามในชีวิต
...
มาเยี่ยมยายนะครับ
ตามคุณแสงแห่งความดีมา
ส่งความรักและระลึกถึงให้คุณยายธีค่ะ
(^__^)
สวัสดีค่ะทุกท่านที่มาเยี่ยมเยือนยายธี...เสียงนกเสียงกา..กับเหตุเพทภัยที่ใกล้ตัวเราเข้ามาทุกที...(ทำไงดี..ล่ะ...ปีนี้ก็ปีกระต่าย..ตื่น..ตูม..ไปหรือเปล่า..เราเนียะ..อ้ะๆๆ)..เคยมีคนรักกันเขาเตือนว่า...ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...อ้ะ....(ยายธีเจ้าค่ะ)
มาเยี่ยมยายธี
สวัสดีค่ะ