เห็นภาพเก่ากับบันทึกวันเวลา

 

คนๆนั้น ในความทรงจำ

 

คุณเคยมั้ยที่คิดถึงใครคนนั้น

จากกันนานแสนนานให้โหยหา

เห็นภาพเก่ากับบันทึกวันเวลา

ติดตรึงตราความทรงจำฉันและเธอ

 

ไม่น่าเชื่อ 20ปี ที่ลาจาก

ไม่อาจพรากความรู้สึกลึกๆหนา

ป่านฉะนี้เป็นอย่างไรบ้างเพื่อนยา

ฝากลมฟ้าพัดเวลาให้ย้อนคืน

 

กลอนบทนี้แต่งมาจากวันวาร

ที่ได้หยิบภาพเก่าๆ ของเพื่อนเมื่อสมัย ยี่สิบปีก่อน

สมัยเป็นวัยสะรุ่น  ไม่น่าเชื่อเลยว่าเพื่อนฝูงบางคน

พอแต่งงานมีครอบครัวกันแล้วไม่เคยเจอกันเลยร่วมยี่สิบ

 มีใครเป็นอย่างผมบ้างครับ  เลยแต่งขึ้นมาแก้เหงานะครับ