การทำบุญนำความสุขใจมาสู่ตนเอง

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้มาเล่าต่อจากตอนที่แล้วคือว่า...การไปเมืองตรังคราวนี้ของยูมินอกจากจะไปทำหน้าที่บรรยายพิเศษนอกห้องเรียนของ ป. โท แล้วยังได้ศึกษาสังเกตุความเป็นไปของวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนในท้องถิ่นนั้น ๆ ...เหมือนจะบอกเราว่าชาวตรังอยู่แบบสบาย ๆ เรื่อย ๆ โรงแรมหลายหลังที่เห็นว่าร้างแล้วขาดคนมาเข้าพ้ก...

ของขายริมทางเท้าอย่างแอบเปิ้ลนี่ราคาแพงมาก ๆ เหมือนกะจะขายให้นักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศเอาเลยละ...

ส่วนน้ำใจที่ยังคงมีให้แก่ผู้มาเยือนอย่างน่าชื่นชม...

หลังบ่ายโมงไปแล้วยูมิเองมีภารกิจต้องเดินทางกลับล่องใต้สู่เมืองหาดใหญ่อีกครั้ง...ข้างทางพาเด็ก ๆ วัยซนเข้าชมถ้ำสวยงาม...

กำลังเดินจะลงถ้ำในวัดสุมะโน

เป็นถ้ำที่พระธุดงค์มาจากภาคอีสานมาค้นพบและสร้างไว้ตาม ฉายาท่านคือ สุมะโน นั้นเอง  พระคุณเจ้าเดินสวนมาเลยถามได้ความว่า  ที่นี่เป็นวัดปฏิบัติธรรมเข้ม  พระมาปฏิบัติกรรมฐาน  และมาอยู่ล้วนมาจากภาคอีสาน  เลยลองเว้าภาษาอีสาน  ท่านก็ตอบมาเป็นเสียงใส ๆ ในภาษาลาว...อิ อิ อิ

ได้เวลาลุยถ้ำแล้ว...

พวกเด็ก ๆ กล้า ๆ กล้ว ๆ

พวกเด้กคอยแต่จะวิ่งหนี  ไม่รู้ว่าจะวิ่งไปไหน  เพราะมีแต่ถ้ำทั้งนั้นละ...

พอใจเย็น ๆ เพราะให้ทำบุญหยอดเหรียญ  ทำบุญหลายที่สบายใจ ๆ

แง่คิด...การทำบุญนำความสุขใจมาสู่ตนเอง...คนเราควรรีบสั่งสมบุญทานการกุศลเถิด...