เดินหันหลังว่าซังอ้าย บอกเปิดหน่ายสิควงแขน ตัดคะแนนความหวังดี อยากไล่หนีให้มันม้ม
ให้คำชมว่าเขาใช่ โปรดจากไปน้องบ่ว่า ด้วยวาจาบอกหมั่นไส้ เพียงย่างไกล้บอกว่าขิว
ยื่นบัตรคิวตำแหน่งว่าง ขอเปิดทางให้คนใหม่ น้ำตาไหลกะซ่างอ้าย คิดว่าฮ่ายกะซ่างตาม
จักสิถามไผน้อฟ้า มื้อน้ำตาอ้ายไหลหลั่ง สู้อิหยังกะเผื่อเจ้า ได้ความเศร้าเป็นสิ่งแทน
มื้อเขาแบนบ่เห็นค่า เขาทิ่มป๋าน้ำตาเฮี่ย "กลับมาเคลียได้บ่อ้าย อยากหมายร่วมคืนฮ่วมฝัน"
ขอเก็บวันที่ฮักเจ้า เป็นร่มเงาอดีตผ่าน ประสพการณ์น้ำตาย้อย สิคอยเว้า เฝ้าสั่งสอน ตั๊วหล่ะนาง
*** อาจจะเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายที่จะโพสที่นี่ครับ เพราะเท่าที่เห็นคือแทบไม่มีใครอยากอ่าน
กวีประเภทนี้ คนสนใจน้อยมากครับ จนคิดว่าทำให้เปลืองพื้นที่ของ gotoknow ซะมากกว่า ***
ยังมีผมอยู่ที่ติดตามอ่านครับ ทุกครั้งที่อ่านมีความสุข มีความงามของอีสานแอบซ่อนอยู่ อย่าให้มันต้องจากหายไปเลย บ่าวบ้านนอกเอ๋ย สงสารอีสานบ้านเฮาเถอะ ขอร้อง
สะบายดี บ่าวบ้านนอก
ได้เข้ามาอ่านแล้วกะม่วนดีอยู่ จะซอกติดตามอ่านบทอื่นๆนำอีก
จากประสบการณ์เขียนกลอนลาวมา 45 ปี ขอประกอบความคิดเห็นดังนี้
1. บทที่ท่านเขียนนี้เป็นกลอน บ่แม่นผะหยา เพราะผะหยาหมายถึงบทที่สั้นๆบ่เกินสี่แถว ผู้อ่านจะต้องได้ใซ้ความคิด ปัญญาจึงจะเข้าใจได้
2. ส่วนคำกลอนสามารถนำไปเฮ็ดกลอนลำทุกประเภทได้ เช่น ลำทางสั้น ลำล่อง ลำสาละวัน ลำภูไท ลำคอนสะหวัน ขับงึ่ม ขับเซียงขวาง และอื่นๆ โดยใช้เสียงแคนนประกอบได้อย่างซำบาย
3. ในบทข้างเทิ่งนี้ บ่าวบ้านนอกได้ใซ้ เสียงกลาง เอก โท ถูกต้องตามหลักของการแต่งกลอนอ่านหรือกลอนลำเป็นอย่างดี แต่การจัดแถวนั้นควรจะให้เป็นไปตามแบบกลอนเพื่อผู้อ่านจะได้วางเสียงได้ถูกต้องให้บ่าวบ้านนอก เข้าไปเบิ่งตัวอย่างการจัดวางแถวของกลอนใน Lao Tale Stories
4. ขอแนะนำให้บ่าวบ้านนอกเข้าไปอ่านบทกลอนต่างๆ เพื่อเปรียบเทียบ เพื่อจะได้ยกคุณภาพของบทกลอนขึ้นตื่ม และขอเชิญส่งบทกลอนเข้าฮ่วมโพสต์นำเว็บต์ข้างล่างนี้ด้วย
www.laopoetscorner.blogspot.com
ฝากความฮักแพงหลายๆ
ไชสุวัน แพงพง