สะบายดี บ่าวบ้านนอก

ได้เข้ามาอ่านแล้วกะม่วนดีอยู่ จะซอกติดตามอ่านบทอื่นๆนำอีก

จากประสบการณ์เขียนกลอนลาวมา 45 ปี ขอประกอบความคิดเห็นดังนี้

1. บทที่ท่านเขียนนี้เป็นกลอน บ่แม่นผะหยา เพราะผะหยาหมายถึงบทที่สั้นๆบ่เกินสี่แถว ผู้อ่านจะต้องได้ใซ้ความคิด ปัญญาจึงจะเข้าใจได้

2. ส่วนคำกลอนสามารถนำไปเฮ็ดกลอนลำทุกประเภทได้ เช่น ลำทางสั้น ลำล่อง ลำสาละวัน ลำภูไท ลำคอนสะหวัน ขับงึ่ม ขับเซียงขวาง และอื่นๆ โดยใช้เสียงแคนนประกอบได้อย่างซำบาย

3. ในบทข้างเทิ่งนี้ บ่าวบ้านนอกได้ใซ้ เสียงกลาง เอก โท ถูกต้องตามหลักของการแต่งกลอนอ่านหรือกลอนลำเป็นอย่างดี แต่การจัดแถวนั้นควรจะให้เป็นไปตามแบบกลอนเพื่อผู้อ่านจะได้วางเสียงได้ถูกต้องให้บ่าวบ้านนอก เข้าไปเบิ่งตัวอย่างการจัดวางแถวของกลอนใน Lao Tale Stories

4. ขอแนะนำให้บ่าวบ้านนอกเข้าไปอ่านบทกลอนต่างๆ เพื่อเปรียบเทียบ เพื่อจะได้ยกคุณภาพของบทกลอนขึ้นตื่ม และขอเชิญส่งบทกลอนเข้าฮ่วมโพสต์นำเว็บต์ข้างล่างนี้ด้วย

www.laopoetscorner.blogspot.com

ฝากความฮักแพงหลายๆ

ไชสุวัน แพงพง