ผู้เอ๋ยผู้กล้า สนทนาทักทายภายเมื่อกี้
เสียงหัวเราะหยอกล้อต่อพจี เพียงไม่กี่นาทีที่เงียบไป
ต่อแต่นี้เสียงเย้าแหย่พ่อแม่ครับ เลือนหายลับแล้วคำเคยถามไถ่
เหลือแต่หยดน้ำตาความอาลัย เหลือชาวไทยสดุดีผู้พลีเอย
22 มกราคม 2554 15:22
น้ำเอ๋ยน้ำตา จะหลั่งมากี่ครั้งจึงหลั่งหมด
คนอยู่หลังฟังข่าวเศร้ารันทด เกินใจอดหลั่งน้ำตาคราได้ยิน
หัวอกแม่คงแต่จะร่ำไห้ หัวอกพ่อคงสลายไปเสียสิ้น
หัวอกสุดที่รักจักเลือดริน ทุกที่ถิ่นพร่างพร่าน้ำตาเอย
23 มกราคม 2554 07:12
แผ่นเอ๋ยแผ่นดิน เมื่อทั่วถิ่นทุกข์เข็ญจำเป็นป้อง
ทิ้งความสุขทิ้งครอบครัวรั้วเรือนทอง ทิ้งนวลน้องอยู่ห่างต่างเขตแดน
ต้องระมัดระวังนั่งผวา เดี๋ยวก็คว้าปืนขวับจับไว้แม่น
หากประมาทพลาดไซร้คือตายแทน ปกป้องแผ่นแดนดินถิ่นใต้เอย
23 มกราคม 2554 07:23
เสียเอ๋ยเสียดาย ลูกผู้ชายเก่งกาจชาติทหาร
คอยปกป้องแผ่นดินถิ่นร้าวราน ต้องทนทุกข์สะท้านทุกวี่วัน
คอยระวังวังเวงใจในคืนค่ำ แม้เดินย่ำแต่ละก้าวยังหนาวสั่น
เพียงหนึ่งเผลอเพียงหนึ่งพลาดอาจพลั้งพลัน และเมื่อนั้นลูกเมียเสียดายเอย
24 มกราคม 2554 18:20
ข่าว คำพูดสุดท้ายที่ปลายสายของ ร.อ.กฤช คัมภีรญาณ เสียงสุดท้ายถึงที่รัก
ภูมิเอ๋ยภูมิใจ เพื่อชาติไทยคงอยู่แม่สู้ฝืน
แม้เป็นห่วงหวั่นผวาทุกคราคืน ก็จำกลืนเก็บอารมณ์ข่มใจตน
เมื่อข่าวร้ายให้มาว่าลูกจาก น้ำตาพรากหลั่งมากว่าห่าฝน
หากเพื่อชาติคงอยู่แม่สู้ทน เปลี่ยนหมองหม่นมาภูมิใจในลูกเอย
24 มกราคม 2554 21:16
ที่มา ความภูมิใจของแม่
วิญเอ๋ยวิญญาณ คงใคร่ขานถามไถ่เหตุใดหรือ
ความขัดแย้งสูเราเปล่าลงมือ แล้วไยยื้อไยแย่งกลั่นแกล้งเรา
เราต่างมีโซ่ห่วงบ่วงความรัก มีภาระหน่วงหนักเลี้ยงดูเขา
ลูกเมียแม่คงย่ำแย่เกินบรรเทา เมื่อพบเอาร่างสิ้นวิญญาณเอย
25 มกราคม 2554 21:35
ลอบวางบึ้มชาวบ้านสะบ้าย้อยดับ 9 ศพ
ที่เอ๋ยที่รัก จำหยุดพักแรงใจต่อไฟฝัน
ขอจงหลับสงบเย็นเป็นนิรันดร์ ณ สวรรค์แห่งฟ้าธาตรี
ที่คงค้างทางฝันฉันจะต่อ จะไม่ท้อแม้เคียงข้างไร้ร่างพี่
จะซื่อตรงต่อรักด้วยภักดี จะโอบเอื้อปฐพีที่รักเอย
29 มกราคม 2554 15:16
ที่มา หลับให้สบายที่รัก หัวใจแฟนวีรบุรุษ
มาอ่านกลอนดอกสร้อย คำว่าดอกสร้อยมีที่มาที่ไปยังไงครับคุณครู อย่าง กาพย์ยานี ๑๑ ก็พอรู้ว่า มาจากรัตนสูตร ที่ดัดแปลงมาจากฉันท์ที่ขึ้นต้นด้วย บาลีว่า ยานีธ ภูตานิ สมาคตานิ ฯปฯ
นักเอ๋ยนักรบ พอเป็นศพถึงจะได้กลับไปบ้าน
ให้พ่อแม่พี่น้องส่งวิญญาน ให้ลูกหลาน ผู้อยู่หลังหลั่งน้ำตา
นักเอ๋ยนักสู้ อาจเป็นครู เป็นตำรวจ ทหารกล้า
ทุกหัวใจเลิศล้วนควรบูชา ที่ยืนหยัดรักษาบ้านเมือง เอย
สวัสดีค่ะ คุณสันติสุข และคุณครูปณิธิ
นักเอ๋ยนักรบ เพื่อผองภพแม้ชีวันแบ่งปันให้
ทิ้งพ่อแม่ที่รักพำนักไกล ทิ้งห่วงไยโหยหาด้วยอาวรณ์
ทิ้งหมอนหนุนอุ่นหนาครานอนหลับ ทิ้งบาร์ผับสาวน้อยคอยออดอ้อน
ทิ้งสิ่งเอื้อเพื่อสุขทุกบทตอน ชื่อกระฉ่อนเมื่อเป็นศพนักรบเอย
มาเยี่ยมเยือนและนำความรักมาฝากครับ
ดอกรักบานในหัวใจใครทั้งโลก
แต่ดอกโศกบานในหัวใจฉัน
และอาจเป็นเช่นนี้ชั่วชีวัน
เมื่อรักอันแจ่มกระจ่างกลับร้างไกล
เฉลิมศักดิ์ (ศิลาพร) รงคผลิ
น
โอ้โห...งดงามด้วยภาษาทั้งเจ้าของบ้านและแขกผู้มาเยือน
น่ารักจังเลยค่ะ ซาบซึ้งทุกบทกลอนค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูต้อยติ่ง