จนถึงวันนี้..เกือบ ๒ ปีแล้ว ดิฉันก็ยังมีความรู้สึกว่า.."มิอาจไขว่ มิอาจคว้า บทกวี..สู่ฝัน" ตามบทกลอนในบันทึกวันนี้ หมายถึง..ดิฉันไม่อาจเอื้อมเป็นกวี ขอฝึกแต่งไปเรื่อยๆ เพราะความชอบก็พอเพียงค่ะ

 

 

 

 

 

บทกวี  สู่ฝัน  ที่มั่นมุ่ง
ดั่งทอรุ้ง  ทาบคุ้ง ฟ้าฟุ้งฝัน
ร้อยถ้อยคำ  ลำนำ  ร่ำรำพัน
ทุกบทปัน  จารหยาด  ปราชญ์กวี

บทกวี  มีรัก  สลักถ้อย
มาเรียงร้อย  ถ้อยพจน์ จรดที่
ท่ามหว่างใจ  ใยรัก  จากวลี
ดั่งจุ่มสี  สวยวาด  ปาดพู่กัน

บทกวี  มีธรรม  น้อมนำจิต
เป็นข้อคิด  ผิดถูก  ปลูกสร้างมั่น
เป็นคำคม  บ่มเพาะ  เจาะใจปัน
เป็นศีลกั้น  ครั่นคร้าม  ห้ามบาปเวร

บทกวี  มีผวน  สรวลหรรษา
เล่นคำพา  ท้าทาย  ให้อายเถร
สัปดน  คนผวน  ป่วนพระเณร
ลั่นกลองเพล  เล่นผวน  ยวนเป็นกลอน

บทกวี  สู่ฝัน  ร้อยพันบท
มือประนต จดไหว้  ครูไทยสอน
บรมครู   ประพันธ์  แต่กาลก่อน
สืบทอดย้อน  ก่อนมา  คุณค่าไทย

  

..

กุลมาตา

๒๒ กรกฎา ๒๕๕๓

 

..

..แปลกแต่จริง

ตอนเด็กๆ ช่วงเรียนมัธยม มหาวิทยาลัย

ดิฉันฝึกแต่งกลอนน้อยมาก

ชอบอ่านมากกว่าฝึกแต่ง

อ่านมาเรื่อยๆ ทั้งบทกวีไทย ทั้งบทกวีภาษาอังกฤษ

จนกระทั่งเมื่อเกือบ ๒ ปีที่แล้ว

เริ่มเข้ามาเขียนหนังสือในเวบ

เพราะลาออกจากอาจารย์ประจำ

มาเป็นอาจารย์พิเศษ

ดิฉันไม่ต้องเข้ามหาวิทยาลัยทุกวัน

เข้าเฉพาะวันที่มีสอน

ถึงได้เข้ามาฝึกเขียนหนังสือในเวบ

ส่วนใหญ่เป็นเรื่องจากประสบการณ์

แฝงข้อคิดธรรมะบ้าง ปรัชญา จิตวิทยาบ้าง

เห็นเขาแต่งกลอนกันเพราะๆ

ทำให้อยากฝึกแต่งบ้าง

ได้ฤกษ์แต่งเมื่อ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๒

 

 "จงรัก...จงรักเธอ "

 

ให้ส่วนเสี้ยวดีดีมีในรัก 

 จงประจักษ์แจ้งในหัวใจเจ้า 

 แม้มิอาจย้อนคืนได้อย่างใจเรา 

 รักยังเนาว์นิรันดร์ผ่านเวลา 

 

ให้ส่วนเสี้ยวเชี่ยวขมจมอดีต 

 มิให้กรีดแผลใจอาลัยหา 

 เถอะพรุ่งนี้มิได้มีแม้น้ำตา 

 แม้ร้างลายังจงรัก..จงรักเธอ

..

 

ฝึกกระทั่ง love poem

แต่แต่งยากมากๆค่ะ แต่งได้แค่ ๒ บท

บทต่อไปนี้เป็นบทแรก

 ..

 

......Love is what I feel for you......

 

 

Love is what I feel for you,

 

with all my heart, with all my soul.

 

Love is the way you do

 

to our love right from the start.

 

Love is the greatest feeling

 

when your eyes meet mine.

 

Love is the way I keep all your loving,

 

all the joy that you bring to my life.

 

Love is always the answers

 

to all of the questions.

 

And my love will be forever

 

through the book of my life.

 

 

-Singlemom99-

 

July3, 2009

..

 

และบทสุดท้ายของ love poem

หลังจากนั้นแล้ว..แต่งไม่ออกเลยค่ะ

..

 

True love for thee, not for me… 

 

 

True love for me,

 

Hard to get, hard to hold.

 

True love for me,

 

So deep, so cold.

 

True love for thee,

 

To take time to share.

 

True love for thee,

 

To listen and care.

 

 

 

 

True love for me,

 

Impossible to find.

 

True love for me,

 

Only for those who are blind.

 

True love for thee,

 

Eternal and sincere.

 

True love for thee,

 

So strong through years.

 

 

-singlemom99-

 

 July 5, 09

 

</span>

จนถึงวันนี้..ดิฉันก็ได้ฝึกแต่งจนครบ

ทั้งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน

แม้จะมิได้แต่งครบทุกแต่ละประเภท

ของคำประพันธ์ทั้งหมด

ดิฉันสนุกกับการฝึกแต่งมาก

จนกลายเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่ง

ที่ทำประจำทุกวันแทบไม่ขาด

..

 

และจนถึงวันนี้..เกือบ ๒ ปีแล้ว

ดิฉันก็ยังมีความรู้สึกว่า..

"มิอาจไขว่ มิอาจคว้า บทกวี..สู่ฝัน"

ตามบทกลอนในบันทึกวันนี้

หมายถึง..ดิฉันไม่อาจเอื้อมเป็นกวี

ขอฝึกแต่งไปเรื่อยๆ

เพราะความชอบก็พอเพียงค่ะ

..

 

"กวีบทเก่า" ที่เราสร้างสรรค์