ธรรมะแก้จน

ธรรมะแก้จน

ต้องดำรงอยู่ด้วยความไม่ประมาท 3 ประการ

• หนึ่ง ไม่แระมาทต่อคุณค่าของเวลา ต้องใช้เวลาทุกนาทีให้มีประโยชน์ อย่าผลัดวันผลัดเวลา
• ข้อที่สอง คือ ไม่ประมาทในเรื่องของ ความเสื่อม อย่าปล่อยตัวปล่อยเวลาให้จมอยู่ในความเสื่อมแม่แต่นาทีเดียว เช่น กินเหล้า เข้าแหล่งเริงรมย์ ขูดหวย
• ข้อที่สาม อย่านึกว่าชีวิตที่เรามีอยู่นี่ดีที่สุด หรือแย่ที่สุด ทุกอย่างมีทางแก้ มีทางออก มีทางทำให้ดีกว่านี้อีก ที่ว่าเศรษฐกิจแย่ที่สุด อาจทำให้คนเจียมเนื้อเจียมตัว และเปลี่ยนเคราะห์ให้เป็นโอกาสเป็นโชคได้     วิธีแก้คือ ทำงานก็ต้องให้ดีที่สุด ปรับปรุง กาย กิริยา วาจาให้ดีขึ้น ให้ประเสริฐขึ้น แล้วจะกลายเป็นคนที่ต้องการของคนอื่น ของสังคม เวลานี้คนตกงานมีไม่เท่าไหร่ แต่มี

คนตกคุณธรรม เกี่ยงงานมากเกินไป คนเราต้องสู้ ค่อยๆก้าวขึ้นไป เบี้ยน้อยหอยน้อย ปลาซิว ปลาสร้อย ต้องเก็บไว้ก่อน หนักเอา เบาสู้

นอกจากการปฏิบัติทางกายแล้ว ทางใจก็ไม่ควรให้ความประมาทเข้าครอบงำ ควรรักษาใจ 4 ประการ

• อย่าให้ใจมีความกำหนัด
• อย่าให้ใจเต็มไปด้วยความขัดเคือง
• อย่าให้ใจถูกความโลภหลงโอบล้อมจิต
• อย่าให้ความมัวเมาเข้าโอบอ้อมใจ

    เตือนใจตัวเองว่า อย่ารัก อย่าชัง อย่าวูบวาบไปกับรูปและเสียง ถ้าเตือนใจตัวเองได้ทุกครั้ง ใจก็จะรอบคอบ ไม่ถูกความกำหนัด ขัดเคือง ลุ่มหลงมัวเมา เข้าครบงำโอบล้อมจิต จิตก็จะสะอาด แจ่มใส พร้อมที่จะคิด จะทำอะไร อย่างบริสุทธิ์ ตั้งมั่น และว่องไว ตัดสินใจอะไรก็จะก้าวหน้ารวดเร็วกว่าคนอื่น

    ตอนนี้ต้องขยันและประหยัด ผลิตให้มาก ทำให้มาก บริโภคแต่น้อย เหลือเจียดช่วยผู้อื่น ใครที่ช่วยเหลือผู้อื่น ได้ในเวลาที่คนอื่นอดอยากขาดแคลน ถือเป็นบุญอย่างแรง เป็นความประเสริฐสุดของชีวิต เป็นหลักที่ดีที่สุดของชาวพุทธที่ควรปฏิบัติในเวลานี้

    ทุกคน ควรฝึกใจของตนเอง ไม่ใจเสาะเปราะบาง ไม่ท้อแท้ ใฝ่รู้และฮึดสู้ สิ่งที่ยาก ก็ผ่านไปได้ คนใจเสาะเปราะบาง ท้อแท้ ไม่มีใครอยากจะช่วยหรอก