ความรักและผูกพัน สามารถเกิดขึ้นได้ไม่ว่ากับคนหรือสัตว์ และหากเราเอาใจใส่เขา จะเห็นว่าเขาน่ารัก ซื่อสัตย์ ใสและบริสุทธิ์ ...เราก็จะรู้เลยว่าแม้ว่ามันจะจากเราไปแล้วแต่เขาจะยังคงอยู่ในความทรงจำเสมอ

ปังปอนด์: บันทึกเพื่อระลึกถึง

รอเวลาผ่านไปเพื่อให้ใจเป็นปกติจึงเขียนบันทึกนี้ขึ้นมา

ปังปอนด์เป็นหมาพันธุ์ชิสสุ ที่เจ้าของเดิมเป็นเด็กวัยรุ่นเลี้ยงไว้แล้วมันถูกรถชน และเขาก็เอาหมาตัวใหม่มาเลี้ยงอีก แล้วก็ถูกรถชนอีก ไม่รู้โชคดีหรือร้าย ตัวอื่นๆที่ถูกชนไม่นานก็หายไปจากบริเวณนั้นเพราะไม่มีใครดูแลมัน  แต่ปังปอนด์ไม่ไปไหน วนเวียนแถวหน้าบ้าน ถูกรถเฉี่ยวก็หลายครั้ง ไม่มีใครดูแล เจ้าของไม่ให้เข้าบ้าน อาหารบางทีจะมีข้างบ้านซึ่งรับซักผ้าแต่เขาเลี้ยงหมาเหมือนกันแบ่งให้บ้างไม่มีให้บ้าง คุณกิ่งเพื่อนบ้านเราจะแวะไปส่งผ้าซักแถวนั้นบ่อยครั้ง ก็มาบอกวามีหมาน่าสงสารจะช่วยไหม ก็เลยแวะไปดู คนซักผ้าบอกเราว่าให้เอามันไปเลี้ยงเถอะถือว่าช่วยก่อนที่จะถูกรถชนอีกเพราะมันไม่ไปใหนอยู่แถวหน้าบ้านเดิม ฝนตกก็เปียกหมด เราเห็นแล้วก็สงสาร ก็ถามว่าแล้วเจ้าของเขาจะว่าไหม เดี๋ยวจะกลายเป็นขโมยหมา คนซักผ้าบอกว่าเอาไปเถอะถือว่าช่วยมัน เพราะเจ้าของวัยรุ่นไม่เอามันแล้ว และนี่ก็ 3 ตัวแล้วที่เขาทิ้งแบบนี้

วันรุ่งขึ้นเลยให้คนงานมาเอาไปทำความสะอาด ส่งร้านหมอจัดการทุกอย่างเท่าที่ทำได้  นำมาเลี้ยงจนปังปอนด์มีความสุข  ส่งเสียงเห่าทุ้มมากได้ ปังปอนด์ให้ความสุขกับทุกคนที่พบเห็นเพราะมันจะยืดอก เชิดหน้า ตลอดเพราะตัวมันเตี้ยมาก  หน้าตาน่ารักมาก หลังจากมีความสุขอยู่ได้ไม่นานประมาณ 2 เดือน ปังปอนด์เริ่มฉี่เป็นเลือด ก็พาไปหาหมอ หมอบอกเป็นเพราะโดนเห็บหมัดกัดมาก (เพราะตอนที่เอามันมาจากข้างถนนนั้น เหม็นมาก ขนเป็นตังเม เห็บทั้งตัว เพราะถูกทิ้งอยู่บนถนนหลายเดือนแล้ว)  เพราะเราไม่ไช่สัตวแพทย์หมอว่าอะไรก็ตามนั้น รักษาอาการเช่นนี้ เข้าออกร้านหมอประมาณ  5 ครั้งในช่วง 1 เดือนเศษ ต้องกินอาหารสูตรพิเศษ เพราะมีปัญหาที่ระบบลำไส้ด้วย ทุกอย่างเท่าที่ทำได้บอกให้หมอซึ่งเป็นลูกศิษย์ ทำให้ดีที่สุด  ขอให้ปังปอนด์ปลอดภัยก็แล้วกัน

ในที่สุดหมอก็บอกว่าเป็นนิ่ว สูบเอาหินก้อนแข็งๆ ออกมาเป็นสิบกว่าเม็ด จากนั้นหมอบอกอีกว่าเป็นมะเร็งข้างอัณฑะ หมอผ่าแถมให้ รู้หลังจากผ่าไปแล้วเพราะคนงานพาไป เราไปเยี่ยมมันครั้งหลังสุดนี่มันยังกระดิกหางได้ แต่หมอบอกว่ายังไม่พ้นขีดอันตราย ให้อยู่ที่บ้านหมอต่อ จนเมื่อค่ำ (31 ธค.) หมอโทรบอกคนงานที่บ้านว่า ปังปอนด์ตายแล้ว เราก็เลยให้ไปรับกลับมาฝังที่บ้าน  แล้วขึ้นไปสวดมนต์แผ่ส่วนกุศลให้ไปเกิดในภพที่ดี และให้ได้พบกันอีก

แม้ว่ามันจะอยู่กับเราประมาณเกือบ 4 เดือนแต่ความน่ารัก ใส เป็นมิตร ทำให้เกิดความผูกพัน เสียใจ ใจหายและคิดถึงที่มันตายไป แต่อีกส่วนก็ดีใจเช่นกันว่าในวาระสุดท้ายช่วงสั้นๆมันก็มีความสุข และได้ไปสู่ภพใหม่ที่น่าจะดีกว่าภพนี้เป็นแน่ และกระไดที่ปู่ทำพิเศษให้ปังปอนด์เดินขึ้นลงก็จะเก็บไว้ระลึกถึงปังปอนด์  รักนะปังปอนด์ หลับให้สบาย

ไม่ได้ถ่ายรูปปังปอนด์ไว้เพราะไม่คิดว่ามันจะอายุสั้นอยู่กับเราได้ช่วงสั้นขนาดนี้ แต่ปังปอนด์จะอยู่ในความทรงจำของเรา เหมือนกับลูกมอม โกโก้ ชาบู1 เคน นางอาย (หมาวัด) บอบบี้ (หมาวัด) เสือ (หมาวัด) สิงห์(หมาวัด) และร้อยเกาะ (หมาวัด) ทุกครั้งที่ตักบาตรก็ได้อุทิศส่วนบุญให้พวกเขาเช่นกัน

 

เคยมีคำที่ไพเราะกล่าวว่า ความรักไม่มีพรมแดน อยากจะขอบอกเช่นกันว่า ความรักเกิดขึ้นได้ไม่มีข้อจำกัด แม้ว่าจะเป็นสัตว์ เราก็รักในความซื่อสัตย์ บริสุทธิ์ ของเขาเช่นกัน