เชื้อพันธุ์แผ่นดิน

          ท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์ การพัฒนาเทคโนโลยีชีวภาพ ในปัจจุบันซึ่งถือเป็นการปฏิวัติเขียวครั้งที่ 2ได้ส่งผลกระทบอย่างกว้างขวางต่อมนุษยชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อภาคเกษตรกรรมในขอบเขตทั่วโลกประสานกับลัทธิเสรีนิยมใหม่กับการสนับสนุนการค้าเสรี ทำให้ภาคเกษตรกรรมต้องเผชิญกับปัญหาวิกฤตมากกว่าเดิม เนื่องจากปัญหาได้หยั่งรากลึกถึงการแย่งชิงทรัพยากรชีวภาพซึ่งเป็นฐานอาหารและยาของโลก ภาคเกษตรกรรมของไทยเองก็ตกภายใต้กระแสดังกล่าว เนื่องจากหลายทศวรรษที่ผ่านมา การพัฒนาภาคเกษตรกรรมมุ่งเน้นการผลิตข้าวเพื่อส่งออก โดยส่งเสริมการปลูกพืชเชิงเดี่ยวพืชตัวแรกคือข้าวที่รัฐบาลเร่งส่งเสริมให้เกษตรกรผลิตเพื่อส่งออกยังต่างประเทศ ด้วยหวังว่าจะกอบโกยเงินตรามาสู่ประเทศ จึงทำการปรับระบบการผลิตแบบใหม่ที่ใช้เทคโนลยีสมัยใหม่ ปุ๋ยเคมี สารเคมี ซึ่งล้วนแล้วแต่นำเข้าจากต่างประเทศ  ทำให้โครงสร้างการผลิตเปลี่ยนแปลงไปจากระบบเกษตรกรรมดั้งเดิมของไทย ซึ่งเน้นการผลิตเพื่อยังชีพ เป็นการผลิตเชิงพาณิชย์ที่ต้องการผลผลิตสูง
           เทคโนโลยีในการปรับปรุงพันธุ์ก็เป็นอีกตัวหนึ่งที่ช่วยให้ผลผลิตเพิ่มขึ้น แต่เนื่องจากพันธุ์ข้าวพื้นบ้านที่เกิดจากภูมิปัญญาของเกษตรกร ในการคัดเลือกปรับปรุงพันธุ์มาอย่างยาวนาน ไม่สามารถตอบสนองต่อการใช้ปุ๋ยเคมีเพื่อให้ผลผลิตสูงสุดได้  ทำให้ข้าวพื้นบ้านเหล่านี้ถูกแทนที่ด้วยพันธุ์ใหม่ที่ผ่านการปรับปรุงเทคโนโลยีสมัยใหม่และมักเป็นพันธุ์ที่สามารถตอบสนองต่อการใช้ปุ๋ยเคมี ยาฆ่าแมลงและยาปราบศัตรูพืชได้เป็นอย่างดีที่ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่