เด็กวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า เด็กคืออนาคต ดังนั้นการลงทุนเพื่อเด็กจึงหมายถึงการลงทุนเพื่ออนาคตของครอบครัว ของชุมชน ของสังคม ของประเทศชาติ และของโลก
 
 
 
 
การศึกษาจึงเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาให้พวกเค้าได้มีความรู้ มีเหตุผล คิด วิเคราะห์ เพื่อแสวงหาสิ่งที่ดีให้แก่ชีวิตตนเองและสังคม โดยสามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพและเท่าเทียม
 
ผู้ที่มีบทบาทแรกคือรัฐ โดยการกำหนดนโยบาย แนวทาง ทิศทางทางการศึกษา เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติ สถานศึกษา โรงเรียน และครู รับบทเป็นผู้ลงมือปฏิบัติ และส่งเสริมให้เด็กๆ เป็นกำลังหลักในการพัฒนาประเทศชาติต่อไป
 
 
 
 
 
ในฐานะครูคนหนึ่ง...ได้รับรู้ สัมผัสถึงสภาพปัญหา และปัจจัยต่างๆ ที่ทำให้การศึกษาของไทยไปไม่ถึงไหน ไม่ทัดเทียมประเทศอื่นๆ แม้แต่ประเทศที่ด้อยกว่าเราในหลายๆด้านก็ตาม
 
กลับมีเสียงสะท้อนที่ย้อนมาว่า เป็นเพราะ ครูขาดความสามารถ ขาดจิตวิญญาณ ครูธุรกิจ ครูแม่ค้า ครูว่าจ้าง...แล้วยังมีอีกหลายมุมมองของคนทั่วไป หรือแม้แต่คนในแวดวงก็ตามเถอะ ที่มีต่อครู...ในปัจจุบัน
 

 

 

 

หากมองให้ลึกลงไปแล้ว ด้วยใจเป็นธรรม เหตุแห่งผลนั้น จะมาเหมารวมว่าล้วนมาจากครูทั้งหมดนั้น ไม่ใช่
 

 

เป็นเพราะระบบวิธีคิด หรือแนวทางการปฏิบัติ การประเมินผล ที่เอื้อให้พวกพ้อง ขาดความจริงจังในการติดตาม  เหล่านี้ไม่ใช่หรือ...

 

 

 

 

ดูภาพแล้วมองแววตาของพวกเด็กๆเหล่านี้สิคะ...นี่คืออนาคตของชาติ คือทรัพยากรบุคคลที่มีค่า อย่าปล่อยให้ความล้มเหลวเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ อีกต่อไปเลยค่ะ
 
ตะวันล้า(ครูซัน)
 
 
 
ร่วมระลึกถึงในพระคุณของคุณครูทุกท่าน ด้วยบทเพลงตะวันล้าของครูซัน...ที่มีความหมายอันงดงาม
 

 บันทึกและภาพโดย:ครูกาญจนา สุวรรณเจริญ

ขอบคุณ:เพลงจากyoutube