สุดยอดคนไทย สร้างไทยสู่สากล
งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคกลางฯ:อยุธยาเมืองคนดี
ก่อนจะไปเข้าร่วมการแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนในระดับภาคกลาง และภาคตะวันออก ครั้งที่ 60 ปีการศึกษา 2553 ในระหว่างวันที่ 27-29 ธันวาคม 2553 ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ภายใต้แนวคิด "สุดยอดเยาวชนไทย สร้างไทยสู่สากล"
ยอมรับว่ากังวลใจกับข่าวคราวที่เกิดขึ้นที่จังหวัดอยุธยา เมืองกรุงเก่าพอสมควร แต่เมื่อก่อนงานจะเริ่มขึ้น สถานการณ์ก็เริ่มคลี่คลายทำให้หายกังวลไประดับหนึ่ง
โรงเรียนได้รับโอกาสจากสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาตราดและสำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษาเขต 17 ให้นำนักเรียนที่เป็นตัวแทนไปแข่งขันจำนวน 5 รายการ นักเรียน จำนวน 14 คน
ซึ่งพวกเราก็มีการเตรียมความพร้อมแก่นักเรียนที่เข้าร่วมการแข่งขัน เพื่อมิให้เสียโอกาสแก่นักเรียนและคณะครูที่ดูแลฝึกซ้อม
ก็ออกเดินทางชุดแรก คือ นักเรียนหุ่นยนต์บังคับมือ ในวันที่ 26 ธันวาคม เพราะต้องมีการประกอบหุ่น และจับฉลากแบ่งสายการแข่งขัน
โดยชุดที่เหลือ ก็ออกเดินทางไปวันรุ่งขึ้น โดยผมเป็นผู้ควบคุมร่วมกับครูอีก 3 คน
ความประทับใจก็เกิดขึ้นตั้งแต่วันแรกที่คณะของพวกเราเดินทางเข้าสู่จังหวัดอยุธยา โดยคณะของเราจองที่พักไว้ที่โรจนะคอนโด-พลาซ่า ก่อนเข้าเมืองอยุธยา เป็นธรรมดาครับเมื่อเข้าสู่เมืองอยุธยา ก็โทรศัพท์ติดต่อที่พัก ได้รับการตอบรับที่แสนจะประทับใจกลับมาตามสายโทรศัพท์ว่าตอนนี้คณะของเราอยู่ที่ไหนอย่างไร เพื่อมิให้กังวลใจเจ้าของเสียงโทรศัพท์(ทราบภายหลังว่าเป็นเจ้าของ) บอกให้รถของเราหยุดรอที่โลตัส ซึ่งในตอนนั้นประมาณว่าอยู่ห่างจากที่พักประมาณ 1 กิโลเมตรเศษๆ ว่าจะออกไปรับเข้ามาที่พักเอง ทั้งๆ ที่เรายังไม่ได้บอกว่าไปได้หรือไม่ได้อย่างไร
เมื่อมารับ นำเข้าสู่ห้องพักเป็นที่เรียบร้อย ก็อาสาพาไปดูสถานที่การแข่งขันในแต่ละจุดของอยุธยา เพราะเกรงว่าวันพรุ่งนี้เช้าจะลำบากในการเดินทางของพวกเรา เพื่อให้วางแผนการเดินทางไปสะดวก
เป็นความมีน้ำใจอย่างที่สองที่เราได้รับจากคนอยุธยา
โรจนะคอนโด-พลาซ่า เป็นอาคารห้องชุดที่ให้เข้าพักอาศัยเป็นรายเดือน ไม่ได้รับแขกขาจรเป็นรายวัน แต่คณะของเราโชคดีที่เจ้าของมีความคุ้นเคยกับน้องชายของรองฯเบญจณี บุญอบที่โรงเรียนเลยประสานงานให้ เพราะในช่วงของงานหาที่พักไม่ได้ ขนาดวัดและโรงเรียนยังเต็มไม่มีที่พัก ก็นับว่าเจ้าของกรุณากับคณะของเรามาก ซึ่งพี่เจ้าของคอนโดบอกกับผมเองว่าชุดของผมเป็นชุดสุดท้ายที่ให้เข้ามาพักรายวัน ต่อไปไม่มีอีกแล้ว
สำหรับการแข่งขันของนักเรียนของเรา ก็มีผลงานเป็นที่นับชื่นชม เพราะได้รับรางวัลทุกรายการ ได้แก่
รางวัลเหรียญทอง การแข่งขันจักสานไม้ไผ่ ม.ปลาย
รางวัลเหรียญเงิน การแข่งขันจักสานไม้ไผ่ ม.ต้น หุ่นยนต์บังคับมือและรวมศิลป์สร้างสรรค์ ระดับ ม.ปลาย
รางวัลเหรียญทองแดง การแข่งขัน Webpage Text Editor ม.1-6
นักเรียนก็มีความพึงพอใจในผลงาน เพราะระดับระดับภาคกลาง และภาคตะวันออก ก็เป็นที่รวมของสุดยอดแต่ละเขต แต่ละจังหวัดแล้วที่มาแข่งขันกัน ซึ่งนักเรียนเองก็ได้รับประสบการณ์ที่จะนำไปปรับใช้ในการแข่งขันในครั้งต่อไป นักเรียนได้มีโอกาสได้เรียนรู้ประสบกาณ์ใหม่ๆ ของการแข่งขันจากคนเก่ง ๆ มากมาย
ก่อนเดินทางกลับก็ได้รับความประทับใจจากพี่เจ้าของคอนโดอีกครั้ง โทรศัพท์แจ้งมาที่ผมว่านักเรียนที่พักห้อง 904(ไม่ได้ให้เลขเด็ดน่ะครับ) ลืมเงินไว้ใต้หมอน จะนำไปคืนให้
โอ้!!! สุดยอดมาก ทั้งเจ้าของและแม่บ้าน
พี่กุลยา ก็ขับรถฝ่าการจราจรที่ค่อนข้างแน่น นำมาคืนให้นักเรียนด้วยตนเองที่โรงเรียนเทศบาลป้อมเพชร
ต้องขอขอบพระคุณสำหรับความมีน้ำใจมากๆๆ เลย
สำหรับคุณกุลยา อารีรักษ์ เจ้าของคอนโดฯ พี่เค้าเล่าให้ฟังว่า เคยรับราชการเป็นพัฒนากรมาก่อน แต่ด้วยความเป็นคนตรง เลยทนต่อระบบราชการไม่ได้ เลยลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัว
ก็นับว่าคุ้มค่ามากๆครับ สำหรับศิลปหัตถกรรมนักเรียนในระดับภาคกลาง และภาคตะวันออก ครั้งที่ 60 ปีการศึกษา 2553 ในระหว่างวันที่ 27-29 ธันวาคม 2553 ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาในครั้งนี้ นอกจากเราได้เห็น"สุดยอดเยาวชนไทย สร้างไทยสู่สากล" แล้วเรายังได้สัมผัสกับ"สุดยอดคนไทย สร้างไทยสู่สากล" สมกับเป็นเมืองท่องเที่ยว เมืองกรุงเก่า เมืองคนดีจริง
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

งานศิลปหัตกรรมนักเรียนเนี่ย ผมชอบมากเลยนะครับ ได้เห็นอะไรมากมาย ผลงานดีดี มีคุณค่า ไปแทบทุกปี ไปมาแล้วทั้งภาคเหนือ ภาคอีสาน ว่างๆ คงต้องหาโอกาสไปภาคกลางบ้าง
ผมก็ได้มีโอกาสพานักเรียนไปแข่งขันภาพยนตร์สั้นเช่นเดียวกัน จริงๆแล้วอยากไปเที่ยวที่นี่มาก ยังไม่เคยได้รับโอกาสนี้เลย คิดว่าถ้าแข่งเสร็จแล้วจะไปเที่ยวตลาดน้ำซะหน่อย ในที่สุดฝันก็สลายไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย แข่งเสร็จก็กลับบ้านเลยซะงั้น (มีคนไม่ให้ไป) เสียดายจัง อุดส่าห์รอคอยความหวังนี้ ระหว่างทางก็งงกับตัวเองนั่งอยู่บนรถเหมือนอยู่บนกองทุกข์ยังไงก็ไม่รู้ นักเรียนในรถ 7 คน นั่งเงียบเกร็งไปหมด ก็คุย เล่น เสียงดังไม่ได้ เฮ้อชีวิต ทำให้ผมอึดอัดไปด้วย ทั้งๆ ที่พวกเราน่าจะสนุกสนานกันมากกว่านี้ แต่โชคก็เข้าข้างเรา หนองบัวได้รางวัลที่ 1 เหรียญทอง โอ้พระเจ้า เป็นไปได้ไงนี่ แล้วที่โรงเรียนจะดีใจกับเราด้วยไหมนี่ เขาจะชื่นชมเราไหม น่าคิดเหมือนกันนะ แต่แล้ว........ ไม่เป็นไร ยังมีอาจารย์ท่านหนึ่งที่ผมเคารพ เขาน่าจะดีใจ ลองโทรไปหาสิ ....อยากจะบอกครูคมสันว่า ลูกน้องคนนี้ ขอบคุณมากครับ ที่ให้วิชาความรู้เสมอมา ขอบคุณจริงๆนะ
สวัสดีครับคุณ
บีเวอร์
งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนแต่ละที่ ล้วนแล้วแต่เป็นเวทีที่แสดงศักยภาพของนักเรียนเป็นอย่างดี น่าสนใจและใส่ใจกับการพัฒนาเด็กสู่เวทีสากลครับ
ขอบคุณครับที่มาเยือน
สวัสดีครับครูแฟง
ครูไม่ได้ช่วยอะไรเราหรอก เป็นเพียงคนทำหน้าที่เปิดก๊อกน้ำเท่านั้น เพื่อให้น้ำมันไหลออกมา ทีนี้การที่น้ำมันไหลลงเราก็เห็นเป็นเรื่องธรรมดาจนชินตาแล้ว ในทางกลับกันถ้าเราหันหัวก๊อกน้ำชี้ขึ้นข้างบน น้ำมันก็จะไหลพุ่งขึ้นเอง ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดาเช่นกัน ส่วนน้ำมันจะพุ่งขึ้นสูงหรือต่ำขึ้นอยู่กับแรงขับภายในด้วย แฟงเป็นคนมีความสามารถในตัวเองอยู่แล้ว ถ้าเราสามารถปลดปล่อยหรือปลดล็อก พลังมหาศาลที่มีอยู่ในตัวก็จะออกมาเอง ยิ่งถ้าเราหาวัสดุหรืออุปกรณ์อื่นมาสวมใส่สายน้ำนั้น เช่น หัวน้ำพุ ก็จะดูดี มีคุณค่ายิ่งขึ้นมาอย่างน่าสนใจ
แฟง เป็นคนเก่ง มีศักยภาพภายในอยู่แล้ว โดยเฉพาะความฝันและกล้าจะฝัน ย่อมเป็นแรงขับ และปลดปล่อยความสามารถในตัวออกมาอย่างสร้างสรรค์ และมีคุณภาพ
เป็นกำลังใจให้คนรุ่นใหม่ มีแรงขับเคลื่อนเด็กๆ ต่อไปครับ