"ไดเดีย หรือ ความคิดสร้างสรรค์" ดี ๆ สามารถ "แวบ" ออกมาให้เราดักจับได้อย่างมหัศจรรย์

ท่านผู้อ่านที่สนใจ ในสมองของเรามี 2 กลุ่มเซลล์ประสาทอัตโนมัติ สามารถทำงานด้วยตนเองอย่างเจ้าตัวไม่รู้สึกตัว ซึ่งเรียกว่า ACC ซึ่งอยู่ในต่อมสมอง Temporal Lobe  และ LPC ซึ่งอยู่ในต่อมสมอง Frontal Lobe ในการดึงพลังศักยภาพด้านนี้ จะทำได้ดีนั้น ก็ต่อเมื่อท่านได้ฝึกให้ กลุ่มเซลล์ประสาททั้ง 2 นี้ ทำงานร่วมกันอย่างเป็นทีมแบบกลมกลืนก่อน กล่าวคือ

ACC =  Anterior Cingulate Cortex ทำหน้าที่คล้ายกับว่าเป็น “Sensor” หรือ

          “เสาอากาศ” จะสอดส่ายแสวงหาสัญญาณดี ๆ เพื่อรับและ ส่งสัญญาณ

            ที่น่าสนใจใหม่ ๆ แล้วส่งไปยัง LPC

LPC =  Lateral Prefrontal Cortex ทำหน้าที่คล้ายกับว่าเป็น “หอบังคับการ”

            ของสมองเมื่อได้รับสัญญาณจาก ACC ก็จะสั่งการให้เซลล์สมองที่เกี่ยว

            ข้องกระทำการตอบสนอง

            ในการดึงพลังศักยภาพจากภายในให้  "ดักจับความคิดดี ๆ” หรือ "ไอเดียดี ๆ" ที่แวบออกมาให้ได้นั้น ผู้ดึงจะต้องเริ่มด้วย "การหว่านเมล็ดพันธุ์" ลงในสมองก่อน กล่าวคือมีการตั้งประเด็น หรือ หัวข้อเรื่องปัญหา ของเรื่องที่ต้องการจะดึงเอาไว้ด้วยว่า จะให้ดึงออกมาเกียวกับในเรื่องอะไร เสร็จแล้วก็ทำร่างกายและจิตใจให้ผ่อนคลาย สงบมาก ๆ อาจเป็นการเข้าสมาธิผ่อนคลาย หรือ นอนหลับสักงีบหนึ่ง หรือ หว่านเมล็ดพันธุ์เพื่อให้สมองทำงานในขณะหลับลึก ๆ ให้ตอนกลางคืนก็เป็นการดีที่สุด โดยการหว่านเมล็ดพันธุ์ตอนเข้านอนก่อนนอนหลับนั้น นับว่าเป็นวิธีที่มีประสิทธิผลสูงสุด ถึงอย่างไรก็ตามมันก็ไม่อาจจะผลิตออกมาได้ทันในเพียงหนึ่งช่วงคืน ฉะนั้น ต้องทำไปเรื่อย ๆ หลาย ๆ คืน จนกว่าจะเกิดปัจจัยพร้อม จึงจะผลิตออกมาได้ ซึ่งแล้วแต่ละบุคคลซึ่งไม่เหมือนกัน 

             นอกจากนี้แล้ว ผู้ดึงจะต้องฝึกการสวมเอาวิญญาณของ "นักตกปลา" ที่ผ่อนคลาย โดยปราศจากข้อส่งสัยมัน เพราะมันสามารถทำงานอย่างอัตโนมัติด้วยพลังใต้สำนึก และทำการกระตุกคันเบ็ด หรือ "ไขว่คว้าไว้ทันที" ทันทีที่รับรู้ว่ามีการกระตุกที่คันเบ็ด

             ดังนั้น เมื่อได้สัมผัสอาการสัญญาณที่รับเข้ามาแล้ว จะต้องรีบกระตุกคันเบ็ดเอาไว้ก่อน โดยมุ่งหมาย "จะจับปลาให้ได้" นั่นเอง ! หมายความว่า เพื่อที่จะส่งเสริมให้ระบบดักจับความคิดดี ๆ ให้มีประสิทธิผลสูง ๆ ทุก ๆ ครั้งที่เกิดมีความคิดดี ๆ แวบออกมา ในทันใดนั้นให้เอาใจใส่กับความคิดดี ๆ นั้นอย่างทันท่วงที โดยนำมาพิจารณาหาลู่ทางที่จะใช้ให้เป็นประโยชน์ ความไวในการรับรู้ ที่แวบออกมาให้จับได้ ก็จะได้รับการพัฒนาให้ไวขึ้น ๆ มีประสิทธิผลสูงขึ้นเรื่อย ๆ อย่างมั่นใจครับ 

            แต่ถ้าเราไม่สนใจกับมัน หรือปล่อยวางมันไปเฉย ๆ เหมือนปลาไม่รู้ร้อน มันก็จะไม่ค่อยจะแวบให้เราอีกต่อไป ความไวในการรับรู้ หรือ การหยั่งรู้ ก็จะเสื่อมสลายหายไปเองอย่างน่าเสียดายยิ่ง

            แม้ว่าในขณะนั้นเรากำลังติดงานสำคัญอย่างอื่นอยู่พอดี เราก็ยังทำการบันทึกเพื่อเก็บรักษา "ความจำของความคิดดี ๆ" นี้เอาไว้ก่อนได้ เพียงเราตั้งใจจัดสรรเวลาสำหรับให้ความสำคัญกับ ความคิดดี ๆ ที่แวบออกมานั้น ก็ย่อมจะทำได้ผลดีเช่นเดียวกันครับ ขอเพียงแต่ได้ตั้งใจฝึกหัดต่อเนื่องไปสักพักหนึ่ง ก็จะทำได้ดีขึ้น ๆ ตามลำดับครับ หรือ ถ้าท่านประสงค์จะหาทางลัด โดยสมัครเข้าร่วมฝึกภาคปฏิบัติได้ก็ยิ่งเป็นการดีได้ที่  Unlimited Potentials