....ผู้เขียนเป็นครู...รักในความเป็นครู...สมัยเด็กๆ...มักจะถูกถามเสมอว่าหนูโตขึ้นจะเป็นอะไร..."เป็นครูค่ะ"...นี่คือสิ่งที่ยึดมั่นมาตลอด...
....ชอบสังเกตและมองดูกลุ่มคนไทยในสังคมปัจจุบัน....และคุยกับเพื่อนวัยเดียวกันที่นั่งข้างๆ....สังเกตซิ....ตัวแทนกลุ่มที่ไปวางพานพุ่มพิธี....ทุกคนต้องเดินผ่านกลุ่มผู้หลักผู้ใหญ่ที่นั่งเป็นประธานในงาน....กลุ่มที่เดินผ่านรุ่นอายุ ประมาณ 45 ปีขึ้นไป....พวกเขาจะเดินก้มตัวบ้างก็ยกมือไหว้....แต่กลุ่มที่อายุต่ำกว่านี้....ส่วนใหญ่เดินผ่านไปหลังตรงไม่สนใจอะไร....จึงถามว่ารุ่นพ่อแม่เราท่านสอนเรามาดีมากนะ....แต่รุ่นเราสอนลูกหลานเราอย่างไร....ทำไมคนไทยรุ่นหลังๆ....ถึงเป็นแบบนี้พิจารณาตนเอง....
....ผู้เขียนมักจะถูกหลายคนถามว่าพี่จะไปยุ่งกับเด็กคนนั้นคนนี้ทำไม....ปล่อยเขาไปเถอะ....ช่างเขา....เด็กสมัยนี้ก็อย่างนี้แหละ....แต่ผู้เขียนตอบว่าต้องยุ่ง....ต้องบอก....ต้องสอน....เพราะ....เขาคือ...คนไทย...คนหนึ่ง...ถ้าผู้ใหญ่ไทยรุ่นเราไม่บอก...ไม่สอน...คนไทยรุ่นต่อๆไปในอนาคตจะเหลือ...ความเป็นไทย...อย่างไร
....๑๖ มกราคม...ทุกปีคือวันชุมนุมครูไทย..."วันครู"...ผู้ใหญ่ที่พูดว่าตนเองเป็น...คนไทย...โปรดช่วยกันทำตนเป็น..."ครูไทย"...อบรม...สั่งสอน...บอกกล่าว...เด็กไทย...ให้เขาเป็น...คนไทย....คนหนึ่ง....ที่ยังคง....ความเป็นไทย.....กันเถิด....
....ขออวยพรให้..."ครูไทย"...จงเป็นสุข...ที่ได้สร้างคนชาติไทยให้เป็นไทยตลอดไป....
สวัสดีค่ะ
การยกมือไหว้ในสังคมไทย อย่างไรก็ยังดูสวยงาม การก้มค้อมตัวไม่ให้สูงเหนือผู้ใหญ่ก็เช่นกันค่ะ