ก้มจนไม่ได้เงย เพราะว่า.....
-
ถึง ญาติ-โก-ทู-โนว์ ทุกท่าน
-
ขอบพระคุณที่ให้กำลังใจ แจ้งผลการสัมผัสภาพและคำประพันธ์ไปให้ชื่นใจ
-
หากมีคำใด-ความใด ผิดพลาด ล่วงเกิน ก็กราบขออภัยมา ณ ที่นี้ ซึ่งอาจเกิดขึ้น จากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์หรือไม่รอบคอบ โดยเฉพาะคำประพันธ์ที่นำภาพขึ้นเว็บแล้วเขียนประกอบโดยมิได้เขียนมาล่วงหน้า ย่อมมีผิดพลาดบกพร่องขึ้นได้...ขอคำแนะนำติดติงด้วยนะครับ-ขอบคุณครับ/ปณิธิ ภูศรีเทศ
-
(ช่วงนี้ ขอนำเสนอภาพเขียนไปก่อน...อย่าพึ่งเบื่อนะครับ)

1. มาชม ไม้สวย ด้วยกันไหม ดูซิสี สดใส ไสวสว่าง
เมื่อคืนนี้ พึ่งดื่มด่ำ หยาดน้ำค้าง ยามรุ่งสาง ไม้จึงสวย ด้วยสีทิพย์
2. มาชม ไม้สวย ด้วยกันไหม ไม่ต้องใช้ เงินหมื่น เพื่อยื่นหยิบ
มาชมเสียง หัวใจ ใครกระซิบ ว่าสวรรค์ ไกลลิบ-ไม่ไกลเลย
3. มาชม ไม้สวย ด้วยก้นไหม ลงทุน ไม่เท่าไร หรอกเพื่อนเอ๋ย
เพียงเปิดตา เปิดใจ ไม่เฉยเมย หรือว่าก้ม จนไม่เงย...เพราะว่า "งาน"
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีเทียน:แมกไม้ใกล้โรงเรียน บ.ว.-ปณิธิ)
ธรรมชาติมองดูแล้วก็ทำให้ก่อเกิดความสงบได้ง่าย แต่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อเกิดขึ้นแล้วก็จะต้องดับไป ตามกาลเวลา แต่จะช้าจะเร็วเท่านั้น.ขออนุโมทนาแวะเข้ามาเยี่ยมชมครับ
*** หว่างความมืดของฟ้าอ่อนล้านัก
อยากจะพักชมไม้สวยสีสดใส
ผ่านมาวาดพาดความหวังกำลังใจ
ซาบซี้งในไมตรีนี้ทวีคูณ.
*** บันทึกนี้เป็นความสุขที่ไม่ต้องซื้อหา
*** บันทึกนี้เป็นความสุขที่ได้ซึมซับศิลปะอันประณืต
*** บันทึกนี้อารมณ์ละเมียดนี้เป็นแรงบันดาลใจได้ฝึกปรือ
*** และอื่นๆอีกมากมาย
*** ขอบคุณอาจารย์ค่ะ
มาชม ภาพงาม ยามดึก
รู้สึก ชื่นชม หนักหนา
ดูเช้า ดูเย็น งามตา
คุณค่า ประเมิน เกินใคร
เข้ามาแวะชมสวน ดอกไม้งาม
เพียงแลกด้วยโมงยามที่เหนื่อยล้า
สีสดใสดั่งภาพฝันเกินพรรณา
มีคุณค่า..เหนือกว่า..เงินตราใด
แด่ภาพแสนงามค่ะ