ความบันเทิง
แล้วนักพรตรูปหนึ่งซึ่งเข้ามาในเมืองปีละครั้ง
ก้าวออกมาและพูดว่า
ได้โปรดบอกพวกเราถึงเรื่อง ความบันเทิง
และท่านตอบว่า
ความบันเทิงเป็นบทเพลงอิสรภาพ
แต่ว่ามันมิใช่อิสรภาพ
มันเป็นการผลิบานของความปรารถนาของเธอ
แต่มันก็มิใช่ผลพฤกษ์ของความปรารถนานั้น
มันเป็นความลึก กู่เรียกต่อความสูงส่ง
แต่มันเองก็มิใช่ความลึก หรือความสูง
มันเป็นกรงขังอันได้ปีกบิน แต่มันก็มิใช่เวหาอันบรรลุแล้ว
ถูกละ ตามความสัตย์จริงนั้น
ความบันเทิงเป็นบทเพลงแห่งอิสรภาพ
และเราก็พอใจจะให้เธอร้องเพลงนี้ด้วยดวงใจเต็มเปี่ยม
แต่ก็ไม่อยากให้เธอสูญเสียใจไปในการร้องเพลงนั้น
เธอบางคนที่ยังหนุ่ม เสาะแสวงหาความบันเทิง
ราวกับว่ามันเป็นสิ่งสูงสุดแล้ว
และเขาก็ถูกพิพากษาและภาคทัณฑ์
เราเองจะไม่พิพากษาหรือว่ากล่าวเขา
แต่อยากจะให้เขาใฝ่หา
เพราะเขาไม่พบแต่เพียงความบันเทิงอย่างเดียว
นางมีน้องอยู่เจ็ดนาง
และน้องสุดท้องนั้นงดงามยิ่งกว่านางเองนัก
เธอไม่เคยได้ยินเรื่องเล่าถึงคนขุดดิน หารากไม้
แล้วได้พบทรัพย์สมบัติหรอกหรือ
เธอผู้สูงอายุบางคนระลึกถึงความบันเทิงด้วยความเสียใจ
ดุจว่าเป็นความผิดที่กระทำไปขณะมึนเมา
แต่ความเสียใจนั้นเป็นหมอกเฝ้าคลุมดวงจิต
และมิใช่สิ่งที่ชำระมันให้บริสุทธิ์
เขาควรจะระลึกถึงความบันเทิงของตนด้วยความสำนึกคุณ
ดังเช่นที่เขาระลึกถึงการเก็บเกี่ยวในคิมหันตกาล
แต่ถ้าหากเขาจะสบายใจได้โดยการเสียใจนั้น
ก็ให้เขาได้สบายใจเช่นนั้นเถิด
และยังมีเธอบางคนที่อ่อนเกินจะเสาะแสวง
หรือแก่เกินกว่าที่จะจำได้
เนื่องด้วยกลัวต่อการใฝ่หาและทรงจำ
เขาก็หลีกหนีความบันเทิงทั้งหลายเสีย
ด้วยกลัวว่าจะฝ่าฝืนหรือผิดธรรมะ
แต่ในการกระทำเช่นนั้นเอง เขาก็มีความบันเทิง
ด้วยเหตุนี้ เขาก็พบสมบัติเช่นกัน
แม้ว่าเขาจะขุดหารากได้ด้วยมือสั่นเทา
แต่ได้โปรดบอกกับเราว่า
ใครนะสามารถขัดแย้งธรรมะได้
เจ้านกไนติงเกลทำให้ความสงัดแห่งราตรีโกรธ
หรือเจ้าหิ่งห้อยกระทำให้ดวงดาวโกรธได้ละหรือ
และเปลวไฟหรือควันคลุ้มของเธอนั้น
จะเดือดร้อนแก่สายลมละหรือ
เธอคิดหรือว่าวิญญาณเป็นสระน้ำนิ่ง
ที่เธอจะแกว่งกวนให้กระเพื่อมได้ด้วยไม้
บ่อยครั้งในการปฏิเสธต่อความบันเทิงนั้น
เธอได้แต่สะสมความกระหายไว้ในส่วนลึกของตนเอง
ใครบ้างจะรู้ว่าสิ่งที่ละเว้นไว้ในวันนี้นั้น
รอคอยโอกาสแห่งวันพรุ่งอยู่
แม้กายของเธอก็ล่วงรู้เชื้อสาย
และความต้องการอันถูกต้องของมันเอง
และไม่มีใครหลอกมันได้
และกายของเธอนั้น เป็นประดุจพิณของวิญญาณเธอ
แล้วแต่ว่าเธอจะทำให้เกิดดนตรีไพเราะ
หรือสำเนียงระคายโสตขึ้น
และบัดนี้ เธอถามในดวงใจว่า ในความบันเทิงนั้น
เราจะแยกสิ่งที่มีคุณธรรมออกจากสิ่งไร้คุณธรรมได้อย่างไร
จงไปถามท้องทุ่งและไร่สวนของเธอดู
และเธอก็จะเรียนรู้ว่า
ผึ้งนั้นมีความบันเทิงในการเก็บน้ำหวานจากดอกไม้
และดอกไม้ก็มีความบันเทิงด้วย
ในการยอมให้น้ำหวานแก่แมลงผึ้ง
สำหรับแมลงผึ้งนั้น บุปผาเป็นธารน้ำพุแห่งชีวิต
และสำหรับบุปผานั้น แมลงผึ้งก็เป็นผู้นำสารแห่งความรัก
และสำหรับทั้งคู่ คือแมลงผึ้งและบุปผา
การให้และการรับความบันเทิงนั้น
เป็นทั้งความจำเป็นและความหวานซาบซึ้ง
ประชาชนชาวออร์ฟาลีสทั้งหลาย
จงมีความบันเทิงดังเช่นบุปผาและแมลงผึ้งเถิด