เวลา
และนักดาราศาสตร์คนหนึ่ง
ถามว่าเวลา เป็นอย่างไร
และท่านตอบว่า
เธอปรารถนาจะวัดกาลเวลาอันไร้การวัดและวัดไม่ได้
เธอปรารถนาจะจัดความประพฤติและแม้กระทั่ง
นำแนวทางเดินของเธอไปตามโมงยามและฤดูกาล
เธอปรารถนาจะสร้างกระแสธารขึ้นจากเวลา
เพื่อว่าเธอจะได้นั่งบนฝั่งและเฝ้าดูมันไหลเลื่อนผ่านไป
แต่ว่าสภาวะไร้กาลเวลาในเธอนั้นย่อมรู้พร้อมอยู่เสมอ
ถึงความไร้กาลเวลาของชีวิต
และรู้ชัดว่า เมื่อวานนี้เป็นเพียงความทรงจำของวันนี้
และพรุ่งนี้เป็นความฝันของวันนี้
และสิ่งที่ร้องเริงและรำพึงอยู่ในเธอนั้น
ก็คงยังดำรงอยู่ในขอบเขตแห่งขณะแรก
เมื่อดวงดาวถูกสาดกระจายไปในเวหา
ใครในหมู่เธอบ้างที่รู้สึกว่าอำนาจของตนที่จะรักนั้นไร้ขอบเขต
และใครบ้างที่ไม่รู้สึกว่าความรักนั้นเอง
แม้ไร้ขอบเขตจำกัด
แต่ก็ถูกโอบอุ้มไว้ในท่ามกลางแห่งตน
มิได้เคลื่อนที่จากความคิดหนึ่งไปยังอีกความคิดหนึ่ง
หรือจากการกระทำหนึ่งไปยังอีกการกระทำหนึ่ง
เวลาก็เป็นเช่นความรัก
แบ่ง ไม่ได้ และไม่เคลื่อนที่ไปเป็นก้าว
แต่ถ้าในความคำนึงของเธอจำเป็นต้องแบ่งวัดเวลาเป็นฤดูกาล
ก็ขอให้ฤดูกาลนั้นครอบคลุมฤดูกาลอื่นไว้ด้วย
และขอให้วันนี้จงโอบอุ้มอดีตไว้ด้วยความทรงจำ
และอนาคตด้วยความเฝ้ารอเถิด
