ช่วงนี้ที่ทำงานผมเค้าจัดงานวิชาการใหญ่ก็ต้องมีการวางแผนและเตรียมงานกันอย่างมาก

การทำงานที่ตั้งความมุ่งหวังสูงสุด แบบสมบูรณ์แบบเป็นสิ่งที่ผู้จัดเค้าต้องการแน่ๆ อยู่แล้ว

 แบบนี้ก็แปรผันตรงกับความกังวลของผู้รับผิดชอบงานที่ได้รับมอบหมาย

ตามมาด้วยการค้นหาวิธีการจัดการกับความกังวลว่าจะต้องทำอย่างไรน้า

 เลยนึกเปรียบเทียบเอาว่าถ้าเรารับงานการส่งอาหารตามบ้านมา สิ่งที่เราต้องมองหาก็น่าจะเป็นคนส่งอาหารที่มีประสบการณ์ความรู้ แต่เรากลับให้ความสำคัญกับการลดต้นทุน

โดยการใช้ให้คนใช้ในบ้าน หรือลูกเป็นคนส่ง แบบนี้ความกังวลก็เริ่มมาเยือน

ไหนเราต้องทำแผนที่ ต้องแนะนำว่าอะไรอยู่ตรงไหน อย่างไร

คิดว่าคงต้องมีเอกสารที่ต้องเตรียมหนาหลายหน้าทีเดียว

แต่หากเราเลือกที่จะรับสมัครคนส่งอาหารโดยเลือกจากคนที่เคยทำงานเป็นคนส่งจดหมาย หรือ คนที่เคยส่งไก่ทอดตามบ้าน แบบนี้ความกังวลนั้นเกือบจะอันตรธานหายไปในบัดดล !

เฮอะ ...นี่ละมั้งคำตอบของการรักษาความกังวลของผู้คน