แม้ช่วงนี้อากาศจะหนาวเย็นเพียงใด ไข่นกเมื่อได้รับไออุ่นๆจาก อกของแม่ตลอดเวลา ทำให้เธอถูกฟักออกมาเป็นตัวอ่อน และค่อยๆ ลืมตาดูโลกกลมๆใบนี้ได้
สัปดาห์สุดท้ายก่อนปีใหม่ พอมีเวลาว่างอยู่บ้างเพราะเป็นช่วงกีฬาสีของเด็กๆ ผู้เขียนเพิ่งสังเกตเห็นนกเขามาทำรังอยู่บนต้นโมกหน้าห้องทำงาน (เดิมทีเป็นต้นเฟื่องฟ้า ๒ ข้าง พอนานๆไปต้นเริ่มโทรม ประกอบกับช่วงนั้นนักการนำต้นโมกมาปลูกบริเวณข้างๆห้องทำงาน จึงขอให้นำมาลงแทนต้นเฟื่องฟ้าเดิม เพราะชอบกลิ่นหอมและสีขาวสะอาดตาของดอกโมก อีกประการหนึ่งไว้บังแสงแดดยามบ่าย) เข้าไปดูใกล้ๆ เธอก็ไม่ยอมบินหนี ผิดกับนกในสวนที่ตาไวมากๆ ไม่เคยได้ถ่ายภาพใกล้ๆสักที ดวงตากลมโตของเธอเฝ้าระวังภัยอยู่ตลอดเวลา ข้างใต้ตัวเธอมีเศษกิ่งไม้ เศษหญ้าแห้งๆเพียงไม่กี่ชิ้น ผู้เขียนเดาเอาว่าเธอคงมาออกไข่เอาไว้ และเตรียมที่จะฟักไข่นั้น หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป เธอยังคงปักหลักอยู่ที่เดิม
จนล่วงเข้าสัปดาห์แรกของปีใหม่ ผู้เขียนนึกขึ้นได้ว่ามีแม่นกมาทำรังอยู่ เพราะหยุดไปหลายวันลืมๆไปแล้ว เข้าไปดูใกล้ๆเป็นจังหวะที่แม่นกไม่อยู่ คงออกไปหาอาหาร ก็พบว่ามีลูกนก ๒ ตัวอยู่ในรัง เธอคงจะออกจากไข่ช่วงปีใหม่พอดี
สัปดาห์แรก ขนอ่อนๆเพิ่งเริ่มขึ้น ยังไม่ลืมตา ซุกๆตัวกันเพื่อให้ได้ไออุ่น ยามที่แม่ออกไปหาอาหาร
**
**
**
บันทึกที่อยากให้เด็กๆได้รับรู้เพื่อเป็นแบบอย่าง http://gotoknow.org/blog/somdejmas/418627
ได้ภาพที่สวยงามมาก
ความอบอุ่นของเเม่ นี่เเละความรัก
ภาพน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆคับ
ภาพน่ารักมากๆครับ