ความประทับที่มิอาจลืมเลือน
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 30 กรกฎาคม 2549 พวกเราชาวกองกิจการนิสิตรวม 50ชีวิตนัดไปคุยกันเรี่องการประเมินผลการปฎิบัติงานและตัวชี้วัด ซึ่งวันนั้นหากมีเวลามากกว่านี้เราคงคุยกันอีกนานเพราะพวกเราได้เปิดใจคุยกันถึงปัญหาในการทำงานในหน่วยงานของเราเเละดิฉันจะนำมาเล่าในภายหลัง ส่วนที่อยากคุยในวันนี้คือความประทับใจในสถานที่ที่ไปสัมมนามากกว่า นั่นคือบ้านสวนวังนกเเอ่นรีสอร์ทซึ่งห่างจากตัวเมืองพิษณุโลกเพียง 40 ก.ม.เท่านั้นที่นั่นมีธารนำไหล ชมทิวทัศนืที่สวยงาม มีสวนดอกไม้ร่มรื่นมีบ้านพักริมนำและอาคารพักรวมตลอดจนสามารถล่องแก่งลำนำเขกได้ เหมาะที่จะใช้เป็นที่สัมมนามากเพระอยู่ห่างจากถนนใหญ่เล็กน้อยไปพร้อมกันกลับพร้อมกันผู้เข้าร่วมสัมมนาจะได้ไม่หนีกลับ จึงนำภาพมาให้ชมเผื่อใครจะสนใจไปใช้บริการ
บอกแล้วไงคะว่าเมืองไทยนี่มีดีมีที่เที่ยวมากมาย ไม่ต้องหอบเงินไปเที่ยวต่างประเทศหรอกค่ะ ดิฉันชอบไปเที่ยวแบบนี้เมื่อมีโอกาส พักสักคืน ชมทิวทัศน์ ดูผู้คน ชมเมือง ชมผลผลิตของชาวบ้าน อุดหนุนบ้าง แล้วก็ขับรถกลับ เป็นการชาร์ตแบบเตอรี่ให้กับตนเอง
สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆนะคะ อากาศดีๆ สูดเผื่อคน กทม.ด้วยค่ะ ขอบคุณ