พุดตานกถา หัวข้อที่ 47
พุดตานกถา หัวข้อที่ 47
มายาภาพนั้นมากด้วยเงื่อนไข และซับซ้อน
สัจจะแสดงอาการปรากฏอย่างซื่อตรง
เรียนรู้มายาด้วยการเรียนรู้ แล้วจดจำ
เรียนรู้สัจจะด้วยการรับรู้ แล้วลืมเลือน
มายามีสำหรับแบกหาบและเก็บสะสม
สัจจะมีสำหรับปล่อยวางและคืนคลาย
ผู้สำเร็จในมายาคือ มีมากที่สุด
ผู้สำเร็จในสัจจะคือ เหลือน้อยที่สุด
รู้เรื่องราวมากมายมหาศาลเพียงใด
รู้แล้วดับทุกข์ได้ นั่นคือดีที่สุด
ที่มา: หนังสือพุทธมงคลอานิสงส์
