ย้อนคิดเพื่อพัฒนา

บันทึกความทรงจำของบินหลาดงที่ 100 !!!

        ผมรู้สึกว่าผมทำได้หรือเนี๋ย!!!

        ผมเข้ามาร่วมในสังคมออนไลน์แห่งนี้เมื่อวันที่ 08 พฤษภาคม 2550 21:00 ที่ๆผมคิดว่าเป็นสังคมอุดมปัญญา บนความคาดหวังที่หนึ่ง คือ การได้มีโอกาสประชาสัมพันธ์การดำเนินงานของโรงเรียนที่ชื่อว่า "บ่อไร่วิทยาคม" เป็นการตอบแทนสถานที่เกิด (หน้าที่การงาน) ที่ที่ทุกคนเรียกเราว่า"ครู" เพราะบ่อไร่วิทยาคม ผมจึงมีวันนี้ของผม การที่ผมมีโอกาสได้สะท้อน มุมมอง แง่คิด ชีวิตของการทำงานที่นี่เป็นเสมือนได้มีโอกาสได้ตอบแทนคุณสถานที่เกิดในอาชีพ ไปในตัว

        การเข้าร่วมเวทีสาธารณะแห่งนี้ของผมอีกส่วนหนึ่งของความคาดหวังที่สอง คือ การบอกเล่าเรื่องราวของผมผ่านความทรงจำ โดยในช่วงแรกเขียนเรื่องเล่าอยู่ 2 บล็อก คือ

          1.  บันทึกเรื่องเล่าของการจัดการความรู้ในสถานศึกษา ผ่านประสบการณ์ แง่คิด มุมมองของผมผ่านบันทึกความทรงจำของบินหลาดง

         2.   บันทึกเรื่องราวความคิดมุมมองทางการบ้านการเมืองผ่านการเมืองเรื่องของทุกคน ในฐานะครูสอนวิชาสังคมฯ และความสนใจส่วนตัวที่มีมาตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียนนุงกางเกงขาสั้น อยู่ในกรอบของโรงเรียน

        แต่ด้วยสถานการณ์บ้านเมืองที่มีสภาวะการอันไม่น่าเกิดขึ้นมาในรอบสี่ห้าปีมานี้ ทำให้ผมต้องหยุดการเขียนบันทึกดังกล่าว เพราะไม่อยากเข้าไปเติมเชื้อของความไม่สบายใจแก่ฝ่ายใด ฝ่ายหนึ่ง ซึ่งผมค่อนข้างเชื่อว่าความเป็นกลางในทางการเมืองไม่มีแน่นอน ในทางการเมืองที่ว่า "การเมืองไม่มีมิตรแท้ ศัตรูที่ถาวร ผลประโยชน์เท่านั้นนิจนิรันดร์"

         แต่ด้วยความเป็นครูแล้วผมคิดว่า ผมจะกลับมาเขียนอีกครั้งอย่างแน่นอนในเร็ววันนี้ ในเรื่องของมุมมอง ความคิดเห็นทางการเมือง เพราะทุกวันเรากำลังสอนเด็กอยู่ว่า "การเมืองเป็นเรื่องของคนทุกคน"

 

         ดังนั้นถ้าคำวิจารณ์ ข้อคิดใดที่เป็นเรื่องจริง  ก็ยินดีน้อมรับครับ  โดยไม่ต้องไปแก้ตัว  แต่กลับมาคิดและใคร่ตรองเพื่อสร้าง"พลเมืองดีในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข" ให้ได้

        บนความคาดหวังที่สาม คือ เราจะได้มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ เรื่องเล่า ประสบการณ์ต่างๆ ของผู้รู้ทั้งหลาย เป็นการพัฒนาตนเอง

        ด้วยความที่ผมเขียนมาถึงวันนี้ บนความประหลาดใจว่ามันมาถึงบันทึกที่ 100 ได้อย่างไรนั้น พบว่า

        1. เกิดมิตรภาพมากมายในสังคมออนไลน์แห่งนี้ เกิดความเป็นพี่ เป็นน้อง เพื่อน มิตรมากมาย ในสังคมโกทูโน แห่งนี้

        2. เกิดเครือข่ายของการทำงานในด้านต่างๆ เช่น เครือข่ายครอบครัวสุขภาวะในโรงเรียน เครือข่ายการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เครือข่ายของวิทยากรจิตอาสา เป็นต้น

       3. เกิดการพัฒนาตนเอง เริ่มจากการเขียนบันทึกต่าง ๆ วิธีการนำเสนอ การจัดการรูปภาพผ่านโปรแกรมใหม่ๆ (สำหรับผม แต่เก่าสำหรับท่านอื่น)

        4. เกิดการค้นพบ บางครั้งนอกเหนือจากมิตรใหม่ เรายังได้มิตรเก่า ศิษย์เก่า ที่เข้าค้นพบเรา และเราค้นพบเค้าผ่านเครือข่ายออนไลน์แห่งนี้ และการค้นพบแหล่งเรียนรู้ใหม่ๆ ผู้รู้ใหม่ๆ

         5. เกิดการเรียนรู้ ได้มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ถ่ายโอนความรู้ ประสบการณ์ มุมมอง แง่คิด กับผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญในเรื่องต่างๆ ซึ่งทำให้เราคิดว่าในโลกนี้ยังมีอะไรที่เราต้อง ค้นหา และเรียนรู้ กับมันอีกมากมายนัก

        จากข้อดี ก็มาค้นพบด้านที่ควรปรับปรุงบ้าง

        การบริหารจัดการเวลายังไม่ดีพบ พบว่าผมสามารถเขียนบันทึกเฉลี่ยเดือนละ 2 บันทึกเท่านั้น เข้าทำนอง "อัพช้า ล่าสมัย" มวลมิตรเข้ามาก็เจอะแต่บันทึกเก่า ๆ และการติดตามความเคลื่อนไหวของสมาชิกโดยตัวผมเองก็ล่าสมัยไปด้วยเช่นกัน รวมไปถึงบางครั้งการเข้ามาสู่สังคมออนไลน์ก็ไปเบียดเบียนเวลางานด้วยเช่นกัน ซึ่งย่อมไม่เกิดผลดีอย่างแน่นอน

มันจะดีกว่านี้แน่ถ้า

        1. ผมสามารถบริหารจัดการเวลาได้อย่างเหมาะสมมากขึ้น ทั้งการเขียน การติดตามความเคลื่อนไหว การใช้เวลาที่เหมาะสม

        2. ลงรายละเอียดของสิ่งที่นำเสนอให้ตรงประเด็นมากขึ้น ชัดเจนเป็นรูปธรรมมากขึ้น

        3. เขียนบันทึกได้ไห้อาทิตย์ละ 1 บันทึก บางครั้งอดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไม บางท่านสามารถเขียนได้วันละ 2-3 บันทึก ทำได้อย่างไร คงเป็นเพราะท่านเหล่านั้นบริหารเวลาได้ดี อย่างยอดเยี่ยมที่สุด

        4. ศึกษาและพัฒนารูปแบบ วิธีการนำเสนอเรื่องราวต่างๆ จากผู้รู้ให้มากขึ้น รวมไปถึงความรู้เพื่อการพัฒนางานในความรับผิดชอบ เป็นการ "ย้อนคิดเพื่อพัฒนา"

        5. เริ่มทำ ณ บัดนี้

        ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพียง AAR.แง่คิด มุมมอง เล็กๆ ของผมผ่านบันทึกความทรงจำของบินหลาดง ซึ่งยินดีน้อมรับทุกความคิดเห็นด้วยความยินดี

       และขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่มาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ มาเยี่ยมมาเยือนให้กำลังใจเสมอมา