หลักคิดง่ายๆของการเป็นผู้นำหรือผู้บริหารควรจะต้องทำตน และไม่ทำตน 4 แบบ จากท่าน ว.วชิรเมธี
1. อย่าทำตนเป็นแบบผู้บริหารแบบรถไฟ หมายความว่า ผู้บริหารแบบรถไฟจะติดนิสัยเรื่อยเปื่อย ถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่าง ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง ที่สำคัญผู้บริหารประเภทนี้ ไม่ชอบลงทุนอะไรใหม่ๆ ไม่ชอบบริการ พูดง่ายๆคือ “ท่าน ว.วชิรเมธี” บอกว่าหากองค์กรไหนมีผู้บริหารแบบนี้ มีแต่ทรงกับทรุด
2. ผู้บริหารแบบนายแพทย์ ผู้บริหารแบบนี้จะดีกว่าผู้บริหารแบบรถไฟ เพราะอย่างน้อยยังเป็นนักแก้ปัญหา ยังตั้งข้อสมมติฐานเพื่อหาสาเหตุในการรักษาคนไข้ แต่ข้อเสียคือ ถ้าไม่มีคนไข้หามเข้ามาในโรงพยาบาล ผู้บริหารแบบนายแพทย์จะนั่งเฉยไม่ค่อยคิดอะไร จนกระทั้งมีเคสให้ต้องผ่าตัด หรือรักษาคนไข้นั่นแหละผู้บริหารแบบนายแพทย์ถึงจะลงมือทำ พูดง่ายๆ คือเป็นคนแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี แต่ไม่ใช่นักริเริ่ม
3. ผู้บริหารแบบชาวนา ผู้บริหารแบบนี้อาจจะติดเงื่อนไขธรรมชาติอยู่บ้าง จะทำอะไร ก็ต้องรอฟ้า รอฝน รอความเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ ถ้าธรรมชาติมีความเปลี่ยนแปลงจนทุกอย่างสงบนิ่งเขาถึงจะลงมือทำ แต่ข้อดีของผู้บริหารแบบชาวนาคือ มีความมุ่งมั่นที่จะให้ผลผลิตออกมาดี แม้จะไม่ชอบเสี่ยง แต่ก็อาจมีความรอบคอบอยู่บ้าง แต่ข้อเสียคือ ยึดติดกับ ขนบธรรมเนียม มากเกินไป
4. ผู้บริหารแบบชาวประมง ผู้บริหารแบบนี้ชอบเสี่ยง ชอบความท้าทาย กล้าทำ กล้ารับผิดชอบ และเป็นนักเผชิญโชค ซึ่งก็เหมือนกับบุคลิกของชาวประมงทั่วไป เพราะทุกครั้งต้องออกเรือไปหาปลา เขาไม่รู้ล่วงหน้าด้วยซ้ำว่า จะมีอะไรเกิดขึ้น นอกเสียจากคำประกาศเตือนจากกรมอุตุนิยมวิทยา แต่นอกเหนือจากนั้น ไม่ว่าจะเป็นจำนวนปลา โจรสลัด หรือแม้แต่อุปสรรค ที่เกิดขึ้นจากการบริหารจัดการภายในเรือ เขาก็ไม่สามารถล่วงรู้ ในเรื่องของความเป็นผู้นำ ผู้บริหารแบบชาวประมงมีความเป็นผู้นำอย่างเต็มเปี่ยม เพราะต้องบริหารจัดการลูกน้องทั้งลำเรือ เพื่อให้ได้ผลตอบแทนคุ้มกับสิ่งที่ลงทุนไป
ถ้าเรานำข้อดีของผู้บริหารแต่ละชนิดมารวมกันก็คงจะทำให้ดีขึ้นใช่ไหมค่ะ