มาหมาเป็นเพื่อนดีกว่ามีเพื่อนหมาๆ

    ก่อนปีใหม่ได้นำลูกสุนัขมาทดลองเลี้ยง 1 ตัว อายุราว 3 เดือน ชาวบ้านที่ตำบลคลองจินดา ให้มาเลี้ยงเพราะมีหลายตัวเพศชาย ขนสีดำผสม 3 สี 4 ตา พันธุ์ซิสุผสมกับพุดเดิ้ล ก่อนที่จะทดสอบความมั่นใจก็ทักทายให้คุ้นเคยกัน 3 สัปดาห์(ทดลองเลี้ยง) รู้สึกสงสารเขาที่ต้องขังไว้ในบ้านทั้งวัน กลับมาทำงานไม่รู้คิดถึงเราหรือหิวข้าว..ตัวสั่นเพราะความสงสารจึงตัดใจเดินทางส่งกลับพร้อมอุปกรณ์การเลี้ยง....กระโจม...อาหารเม็ด...แชมพู...แปรงขน.ตุ๊กตาผ้า..เป็นรูปสัตว์ 3 ตัว...ทั้งช้าง...สุขัข...หมี..รวมทั้งของว่างเป็นพวกอาหารเสริมให้แทะ...เพราะฟันกำลังขึ้น...พอส่งเขากลับรู้สึกขาดอะไรไปอย่างเหงาๆ...เหมือนขาดเพื่อน....เล่น..เพราะเข่อยุ่จะมาซุกไซ้...เวลฃานอนเล่น...อ่านหนังสือหรือทำงาน..เขาจะมางัวเงี่ย.น่าเอ็นดู...สรุปแล้วเขากลายเป็นเพื่อเราโดยไม่รู้ตัวนี่เรากำลังมีความรัก...เอ็นดู...เพื่อนใหม่..ที่เป็นสุนัข..ดังเขาว่ามีหมาเป็นเพื่อนดีกว่ามีเพื่อนหมาๆ...ถ้าจะจริงแต่เพื่อนเราที่คบก็ไม่เคยเห็นใครเห่าใส่