นับจากปี ๒๕๔๙ ที่เริ่มใช้คำว่า R2R มาขับเคลื่อนกระบวนการพัฒนางานประจำของคนหน้างาน รพ.ยโสธร...ปีนี้ย่างเข้าปีที่ ๕ ทำมาเรื่อยๆ แม้ว่าผู้บริหารจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปหลายคน แต่...สำหรับคนหน้างานตัวเล็กๆ กลุ่มเล็กๆ ก็ยังคงรวมตัวกันก้าวเดินบนเส้นทางนี้
เมื่อสองปีก่อนเราได้เครือข่ายอย่างเพื่อนผองและน้องพี่ "คนหน้างาน R2R รพ.คำเขื่อนแก้ว" และกำลังย่างก้าวเข้าสู่ปีที่สาม ตามมาด้วยเครือข่าย R2R รพ.ป่าติ้วที่วิ่งตามๆ กันมาเข้าสู่ปีที่สอง...และมีน้องใหม่ที่เข้ามาเรียนรู้ด้วยหัวใจ คือ คนหน้างานแห่ง รพ.กุดชุม
เรามาร่วมกันด้วยใจ...
แม้อาจดูการขับเคลื่อนไปได้ช้า...
แต่สำหรับข้าพเจ้ามองว่านี่คือ...ธรรมชาติแห่งการเรียนรู้ และเนียนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งแห่งวิถีชีวิตการงาน...ทำไปเรื่อยๆ จนเกิดเป็นนิสัยและพฤติกรรมที่มีคุณลักษณะสะท้อนถึงการใช้กระบวนการคิดอันเป็นระบบมาสู่การทำงานในชีวิตประจำวัน ในขณะเดียวกันเป็นการทำงานที่ปราศจากความกดดัน หากแต่เปี่ยมด้วยความตั้งมั่น...มุ่งมั่นในการงาน
ข้าพเจ้าเชื่อในกระบวนการร้อยเรียงวิถีการแห่งการเชื่อมโยง
ใช้หลักการระบาดมาแพร่กระจาย แต่เราเลือกที่จะระบาดในเรื่องของทัศนคติด้านบวกต่อการทำงานและใช้หัวใจแห่งความสุขเป็นเครื่องหนุนนำ ... แทนการใช้หลักการของโลกธรรมแปดที่แฝงฝังมาในรูปแบบแห่งรางวัล ชื่อเสียง หรือเกียรติยศ ข้าพเจ้าเชื่อในเรื่องนำพาผู้คนไปสู่หนทางแห่งความเรียบง่าย หากแต่เป็นพลังอันยิ่งใหญ่ของการทุ่มเทร่วมกันทำสิ่งที่ดีงาม
R2R ควรเป็นไปในเช่นนี้ หากเชื่อในเรื่องสภาวะแห่งความเป็นมนุษย์
แล้วความเกื้อกูลก็จะปรากฏขึ้น...อันเป็นความเกื้อกูลตามธรรมชาติของมนุษย์ที่พึงสัมพันธ์กันมากกว่าเป็นการแข่งขัน การพัฒนาทุกวันนี้เราใส่รหัสแห่งการแข่งขัน เอาชนะกัน และความเป็นเลิศมาเป็นตัวล่อทำให้คนหน้างานนั้นเต็มไปด้วยความทุกข์ตรมและถูกริดรอนศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ให้ลดลง...ลดลงเรื่อยๆ...
นี่คือมโนภาพที่ข้าพเจ้า...ได้ร่างขึ้นในจิตใจ และก้าวย่างไป
พยายามถึงหนทางแห่งการเชื่อมโยง ค่อยๆ ต่อจิ๊กซอว์ไปเรื่อยๆ อันเป็นชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์ที่จะปรากฏเป็นภาพแห่งวิถีการงานที่เปี่ยมสุข อันเป็นสภาวะแห่งความสุขเล็กๆ ที่ไม่ยิ่งใหญ่หากแต่ส่งผลให้ผู้คนที่สัมผัสความสุขนั้นเต็มอิ่มในจิตใจ
และนี่...ย่างก้าวมาเกือบครึ่งทศวรรษต่อการพูดเรื่องในทำนองเช่นนี้
สายใยแห่งเจตนานี้ได้ปรากฏเพิ่มเป็นความเชื่อมโยง...ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ... ระหว่างที่ผู้คนกำลังมีชีวิตอยู่ และต้องทำงาน พวกเขาเหล่านี้พึงมีหนทางแห่งวิถีการงานอันเป็นความชอบธรรมตามทางแห่งมรรคที่คอยหล่อเลี้ยงใจของตนเอง...
การขับเคลื่อน R2R คือหนทางหนึ่ง...ที่น่านำพาไปได้ หากว่าไม่ไปติดกับดักแห่งโลกธรรมที่กำลังทำลายมนุษยชาติอยู่เยี่ยงเช่นทุกวันนี้... R2R น่าจะเป็นโอเอซิสให้กับผู้คนคนหน้างานที่กำลังมีสภาวะใจแห้งผากได้เกิดปรากฏเป็นความชุ่มฉ่ำเย็นขึ้นมาอีกครั้ง...
และเดือนแรกแห่งพุทธศักราช ๒๕๕๔ นี้เส้นทางที่เดินทาง...
- เชียร์ R2R ณ โรงพยาบาลบางปลาม้า จ.สุพรรณบุรี ในวันที่ ๖ มกราคม
- ต่อยอด R2R ครั้งที่ ๔ ณ โรงพยาบาลปทุมธานี ในวันที่ ๗ มกราคม
- ต่อยอด R2R ครั้งที่ ๒ ณ ศูนย์อนามัยที่ ๗ ในวันที่ ๑๓ มกราคม
- ต่อยอด R2R ครั้งที่ ๒ ณ โรงพยาบาลยโสธรและเครือข่ายโรงพยาบาลกุดชุม
- เชียร์-ชี้และชวนทำ R2R ณ โรงพยาบาลสัตหีบ ในวันที่ ๑๙-๒๐ มกราคม
- ประชุมคณะทำงาน R2R ณ สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข ในวันที่ ๒๐ มกราคม ช่วงเวลา ๑๗.๐๐ - ๒๐.๐๐ น. ข้าพเจ้ากะว่าเสร็จจากการทำกระบวนการที่ รพ.สัตหีบแล้วจะขอความอนุเคราะห์ทาง รพ.สัตหีบมาส่งที่ สวรส. จากนั้นตอนเช้ากลับไปที่ชลบุรีอีกครั้ง
- เริ่มรุ่นใหม่ R2R ปีที่ ๓ เครือข่าย สสจ.ชลบุรี ในวันที่ ๒๑ มกราคม
ทุกอย่างคือการแบ่งปันภายใต้ความมีประโยชน์ที่ผู้คนมองว่าข้าพเจ้าพอมีอยู่บ้าง...
เกื้อกูลและเรียนรู้ร่วมกันไป...ด้วยหัวใจแห่งความงดงามต่อการมองวิถีการงานของเราที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
๓ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๔
เชียร์..ค่ะ
ยินดีดั้วยที่มีเครือข่ายจะทำให้การทำงานมีคาวมสดวกบริการใด้ครบครอบครุมมากขึ้น
น้องกะปุ๋ม
ยินดีด้วยเป็นอย่างมากกับความสำเร็จและผลงานของทีมทุกทีมที่เกิดจากความพยายามด้วยหัวใจ ไม่ใช้ติดกรอบด้วยข้อบังคับใดๆ
ขอให้มีพลังที่จะขับเคลื่อนงานต่อไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยค่ะ
ชื่นชมด้วยความจริงใจ
ยินดีค่ะที่พวกเรามีเครือข่ายR2Rมากๆโดยอ.กระปุ๋มเป็นกระตุ้น
เป็นกำลังใจให้ประสบความสำเร็จคะ
ดีใจด้วยนะคะกับทุกๆความสำเร็จ อยากมีสร้างพลังให้ทีมจังเลย ค่ะ
ขอสนับสนุน ไปช้าๆแต่ยั่งยืนค่ะ
ชื่นชมกับเส้นทางของเครือข่ายมากๆ ค่ะ อยากเป็นสมาชิกด้วยจัง แต่เกรงใจอยู่คนละสายงานกัน และไม่มีความรู้เรื่องการดูแลคนไข้ แต่อยากเรียนรู้เรื่องการเริ่มต้น การพัฒนาและต่อยอดจนมีเครือข่ายเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ หวังว่าคงไม่รังเกียจกันนะคะ