วันนี้เป็นวันสิ้นปี ๒๕๕๓ บางคนตื่นเต้น  มีความสุขกับการฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ๒๕๕๔  บางคนจัดรายการนำเที่ยวชมสถานที่ต่าง ๆ บางคนถือโอกาสพักผ่อนเพราะเป็นวันหยุดระยะยาว  และส่วนมากที่ถือปฏิบัติคือการส่งของขวัญ บัตรอวยพร ส่งข้อความอวยพรให้เพื่อนรัก คนสนิท และคนพิเศษ  หรือแม้แต่คนที่ไม่ได้ติดต่อถึงกันเป็นเวลายาวนานก็จะกลับมาในความคิดคำนึงถึงกัน

           ช่วงระยะของวัยที่ผ่านมา ฉันเป็นคนหนึ่งที่ตื่นเต้นกับวันสำคัญนี้ ถึงกับนัดกันเหมารถตู้ไปเที่ยวไกล ๆ จับจ่ายซื้อของกิน ของใช้และของฝากคนที่เรารัก  แต่ภายหลังฉันได้ยุติพฤติกรรมเหล่านี้มาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๕๐ โดยไม่มีสาเหตุแม้จะมีเพื่อน ๆ มาชักชวนบ่อย ๆ ฉันไม่อยากไป  เพราะการที่ได้พบว่า "การอยู่ที่บ้านเพียงคนเดียว เงียบ ๆ รู้สึกดี หัวใจเต้นช้าลง  มองอะไร ๆ ก็ดูเนิบช้า  บางครั้งก็เหมือนกับไร้กาลเวลา" 

           เมื่อฉันได้หยุดพฤติกรรมในการมีส่วนร่วมไปเที่ยวไปกินเพียงคนเดียว  ก็ดูเหมือนเพื่อน ๆ ก็ได้พยายามยุติลงทีละคนสองคน  นาน ๆ ครั้งพวกเราจะนัดทานข้าว ดูหนัง ไปทำบุญกันตามประสา (คนสูงวัย) เพื่อนบางคนยังไม่ยอมรับความเป็นผู้สูงวัย  บางคนบอกว่าต้องรอให้ถึง ๖๐ ขวบก่อน  สำหรับฉัน...เมื่อมาถึงวันนี้ได้ก็น่าจะรู้สึกดีว่ามีโอกาสของความสูงวัยเพิ่มขึ้นอีกปี  ปีเก่าผ่านไปยังหลงเหลือสิ่งดี ๆ ที่เป็นความอิ่มใจและเป็นพลังใจในการต้อนรับปีใหม่ที่จะคืบคลานเข้ามา 

            วันนี้ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๓  ฉันทำความสะอาดบ้าน จัดบ้านทุกซอกทุกมุม  นำโน้ตบุ๊คลงไปข้างล่างส่วนที่เป็นหน้าบ้าน  "ส่งความสุขให้เพื่อน ๆ"  ด้วยถ้อยคำสั้น ๆ ที่ฉันคิดว่ามันมีความหมาย  ปีนี้ฉันไม่มีบัตรอวยพรหรู ๆ สวย ๆ แต่ฉันมีหนังสือธรรม ๒ เล่มของหลวงปู่ชา สุภัทโท "การทำความเข้าใจเกี่ยวกับภาวนาและคำตอบหลวงปู่ชา" แจกให้เพื่อน ๆที่มาเยี่ยมเป็นของขวัญ

            ขณะที่ฉันกำลังเขียนบันทึกนี้ ฉันไม่ได้เปิดเพลงและโทรทัศน์  เพราะรับฟังจากเพื่อนบ้านในซอยเดียวกัน  "กำลังร้องคาราโอเกะ" ทุกคนร้องได้ดีเหมือนนักร้องอาชีพ ตั้งแต่วัยเด็กเล็กถึงวัยของคนสูงวัย "คุณปู่ คุณตา คุณย่า คุณยาย" ได้มาร้องเพลงกันคนละเพลงสองเพลง

            เพื่อนคนหนึ่งส่งข้อความมาให้ฉันว่า "ขอให้มีความสุข เมื่อมีความสุขแล้วอย่าลืมความรัก"  ทำให้นึกถึงคำสอนของหลวงปู่ติชนัทฮันห์ที่สอนไว้ใน "ปลูกรัก"ว่า "ความรักคือความสามารถที่จะอยู่ตรงนั้นเพื่อคนที่เรารักอย่างแท้จริง"

           "ทุกครั้งที่ฉันสัมผัสดอกไม้ ฉันก็ได้สัมผัสดวงอาทิตย์  โดยมือฉันไม่ไหม้เกรียม 

           เมื่อฉันสัมผัสดอกไม้  ฉันก็ได้สัมผัสเมฆ  โดยไม่ต้องบินไปบนท้องฟ้า 

           เมื่อฉันสัมผัสดอกไม้ฉันได้สัมผัสกับจิตสำนึกของฉัน  สัมผัสกับจิตสำนึกของเธอ  และได้สัมผัสโลก  ซึ่งก็คือดาวพระเคราะห์ดวงนี้ไปพร้อมๆกัน

           นี่คืออาณาจักรแห่งอาตัมสกะ  สิ่งอัศจรรย์เกิดขึ้นได้  เพราะการประจักษ์แจ้งถึงธรรมชาติของการอิงอาศัยกัน"

           จึงถือโอกาสสวัสดีปีใหม่แด่กัลยาณมิตรทุกท่าน  ขอให้ทุกท่านมีความสุข ความสดใส ความเบิกบาน ด้วยความรักที่แท้จริง  มีพลังใจในการต้อนรับวันปีใหม่ที่จะมาเยือนค่ะ

๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๓