เดือนวันผันผ่านพ้น

บันทึกนี้มีแต่ความรู้สึก

          บันทึกฉบับนี้ไม่มีเรื่องความรู้หรือความคิด มีแต่ความรู้สึกครับ   คือ รู้สึกขอบคุณสมาชิกและผู้มาแวะชมทุกท่าน ที่ได้ติดต่อ ได้อ่านและแสดงความเห็นมาตั้งแต่ต้นเดือนกันยายนจนถึงบัดนี้

          แรกสุด ขอขอบคุณสนาม GotoKnow และคุณอาภาวรรณ โสภณธรรมรักษ์ที่แนะนำวิธีเขียนบล็อกและบันทึกแก่ผม หลังจากที่บันทึกแรกสุดของผมคือไก่ตัวใหญ่

         ขอขอบคุณผู้แสดงความเห็นตั้งแต่แรกจนถึงล่าสุด ได้แก่ ท่านวัลลภ(ครูหยุย) ตังคณานุรักษ์, ท่านออกญาบ้านผือ, ท่านภูริต, ท่านขจิต ฝอยทอง, ท่านวัฒนา คุณประดิษฐ์, ท่าน poo, ท่านวิรัตน์ คำศรีจันทร์, ท่านโสภณ เปียสนิท, ท่านเพชร, ท่าน mee-pole  และท่านก๋ำปอ  ความเห็นของผู้อ่านคือกำลังใจของคนเขียนหนังสือครับ

         ขอขอบคุณผู้อ่านที่แวะมาเยี่ยมบล็อกและบันทึกของผม แค่รู้ว่ามีคนอ่านผมก็รู้สึกดีแล้วครับ

         ที่สุดนี้  ขอแสดงความขอบคุณทุกท่านที่ได้กล่าวถึงข้างต้นอีกครั้งหนึ่งด้วยโคลงสี่สุภาพธรรมดาๆ อันเป็นบทร้อยกรองที่ผมชอบมาตั้งแต่เป็นละอ่อนแล้วครับ

          ส วั ส ดี ปี ใ ห ม่  ๒ ๕ ๕ ๔   

          เดือนวันผันผ่านพ้น      อีกปี                                                           ทุกข์โรคภัยใดมี                   ก่อนนั้น                                                              จุ่งจากตามดิถี                     วารเก่า ไปเอ่                                             อุปสรรคเคยกีดกั้น                อย่ากล้ำกรายกวน

     สิ่งศักดิ์สิทธิ์โปรดได้       บันดาล ท่านเฮย                                                 ให้อยู่ดีกินหวาน                  ชุมื้อ                                                               สมหวังทุกประการ               โดยชอบ                                                           ขอจตุรพรส่งหื้อ                  อายุหมั้นยืนยาว