ผมได้อ่านข้อความดังข้างล่างนี้แล้ว ก็รู้สึกอย่างที่เขียนไว้ข้างบน ผมมักผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆ เพราะคิดว่า จะมีเวลาและโอกาสอีกในครั้งต่อไป แต่บางครั้งเมื่อเวลาและโอกาสแรกมันผ่านไปแล้ว มันก็อาจจะหมดไป และไม่มีมาอีก ...สิ่งที่คิดจะทำ เลยไม่ได้ทำ เลยต้องมานั่งเสียใจว่า ทำไมไม่ทำซะเมื่อมีโอกาส...เพราะถ้าทำไปแล้ว ป่านนี้ก็ไม่ต้องมาเสียใจ
ดังนั้น คิดจะทำอะไร...ก็เร่งรีบทำซะในตอนนี้เลย เวลาล่วงเลยไป อาจจะไม่มีโอกาสได้ทำ...หรือมีโอกาสแต่อาจจะทำไม่ได้แล้ว ...ทุกสิ่งทุกอย่างอาจสายเกินไป
เวลาไม่สำรองไว้ ล่วงเลยไปแล้วจะเสียใจ
ผมดำอยู่ไม่ศึกษา ผมขาวมาจะเสียใจ
เมาสุราการพนัน หายนะมาจะเสียใจ
ยามปกติไม่พักผ่อน ยามป่วยไข้มาจะเสียใจ
ยามควบคุมได้ไม่ควบคุม ผิดพลาดมาจะเสียใจ
ยามร่ำรวยไม่เก็บออมไว้ ยากจนไปจะเสียใจ
ไม่กตัญญูต่อพ่อแม่ ยามแก่มาจะเสียใจ
พบคนประสบเคราะห์แล้วไม่ช่วย เจอกับตัวเองบ้างแล้วจะเสียใจ
แล้วคุณล่ะ!! คิดจะทำเรื่องดีๆอะไรอยู่...แล้วยังไม่ได้ทำ เริ่มต้นทำเสียเดี๋ยวนี้เลยนะครับ...คำเตือนจากคนที่หวังดีคนหนึ่งครับ...
"คิดดี พูดดี ทำดี ทุกอย่างก็จะดี"
โสรโยวาท
นานๆทีจึงจะหวนกลับมาอีกครั้ง...
หรืออาจจะไม่หวนกลับมาอีกเลย...