อันนี้เป็น MV ภาษาจีนค่ะ
อันนี้ภาคภาษาไทยค่ะ...ฟังแล้วจะร้องไห้...
เหตุบังเอิญที่ทำให้ได้ซื้อ DVD รวมหนังเก่ามา สะดุดใจกับหนังเรื่องหนึ่ง
" พ่อจ๋า...อย่าร้องไห้" คุ้นๆหูอยู่นา...
อ้อ!ที่แท้เป็นละครที่พ่อเคยชวนให้ดูเมื่อหลายปีก่อน แต่ตอนนั้นกำลังจะไป
ช้อปปิ้งกับพี่สาวเลยไม่ได้สนใจ จนได้มาซื้อแล้วเอาไปดู ดูเสร็จ ร้องไห้จ้าก ๆ
โทรกลับบ้านตอนห้าทุ่ม ถามพ่อว่า
" พ่อไม่ได้เก็บหนูมาเลี้ยงนะ " พ่องง แล้วเงียบไป ฉันก็เลยพูดต่อไปว่า
" ดูพ่อจ๋า...อย่าร้องไห้มา กลัวไม่ใช่ลูกพ่ออ่ะ" พ่อหัวเราะหึๆ บอกว่า "คุยกับแม่ไป๊"
"มีอะไรเหรอ " แม่คงงงเพราะไม่เห็นคุยอะไรกันเลย พอเล่าให้ฟังแม่หัวเราะใหญ่เลย
บอกไม่ใช่ได้ไงเบ่งออกมาแทบตาย ก็เลยเล่าให้ฟัง แม่บอกอินไปแล้ว...
แต่มันซึ้งจริงๆ...ทำให้นึกถึงเพื่อนคนหนึ่ง ตอนม.3 วันแม่...แต่เขาเขียนเรื่องพ่อ
พ่อของเขารักเขามาก ทุกเช้าจะตื่นขึ้นมาขัดรองเท้าให้เขาทุกวัน ซักรีดเสื้อผ้า
เตรียมถุงเท้ารองเท้าให้ พ่อเป็นเหมือนทั้งพ่อและแม่ของเขา...พวกเราฟังแล้วยัง
อยากจะร้องไห้ จำได้ว่าอาจารย์ภาษาไทยวันนั้นก็ร้องไห้ด้วย...สรุปเรียงความวันนั้นเธอ
ก็ได้เต็มสิบ...ตามระเบียบ
อย่าอายที่จะบอกว่า "รัก " กับคนที่เราสมควรจะบอกมากที่สุด...
ของขวัญปีใหม่ปีนี้ลองบอกรักพ่อกับแม่กันบ้างนะคะ...
อ้อ ! แถมกอดให้ด้วยจะดีมาก คนแก่ก็เหมือนเด็ก ขาดความอบอุ่นเป็นเหมือนกัน
ปล. อิๆ คนที่บ้านกอดแล้วนุ่มนิ่มดี เพราะเธอมีกันกระแทก ( ไขมัน ) เยอะ
ได้ไปกอดกับคนที่บ้านมาชิมิ
กันกระแทกเพิ่มขึ้นป่าวล่ะ
อยากดูจังหนังเรื่องนี้ จาร้องไห้มั้ยน๊า