บันทึกเศร้าสับสนของคนเครียด
บันทึกเศร้าของสาวน้อย
บันทึกเศร้าสับสนของคนเครียด
บอกว่าเกลียดชีวิตที่ผิดหวัง
อยากประชดชีวินที่ภินท์พัง
หมดกำลังเพราะกรรมเราเข้าทำลาย
ก่อนเหตุการณ์ผ่านมาถึงครานี้
ทุกข์ทวีใจแตกแหลกสลาย
ให้ความรักสุดพร้อมยอมพลีกาย
แด่ผู้ชายใจยักษ์ไม่รักจริง
อีกสาเหตุยอมรับเถียงกับแม่
เรื่องยิ่งแย่ลามรุกไปทุกสิ่ง
เคยมีเพื่อนเหมือนหลักให้พักพิง
กลับมาทิ้งผ่านเลยไม่เคยทัก
จึงออกเที่ยวคบแขกคนแปลกหน้า
และเสพยาติดเหล้าจนเมาหนัก
ชีวิตอยู่ทำไมเมื่อไร้รัก
ไม่อาจหักใจรอขอรักคืน
เธอหันมองห้องร้างที่ว่างเปล่า
เหลือแต่เงาเหงาจนจะทนฝืน
เมื่อหมดเงินหมดหวังไม่ยั่งยืน
หลับหรือตื่นแพ้พ่ายไม่ต่างกัน
ทรัพย์ก็หมดรถก็หายใจก็ร้าว
คงถึงคราวก้าวย่างสู่ทางฝัน
เมื่อทุกข์ท้อต่อชีวิตที่ปิดตัน
คิดถึงวันสุดท้ายที่ปลายทาง
โสภณ เปียสนิท****บันทึกข่าวนักศึกษาฆ่าตัวตาย10ธค.2553****
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
ปัญหาทุกปัญหามีทางออกเสมอ หากไม่เข้าไปยึดว่าเป็นตัวเรา ปัญหาของเรา ถอยออกมามองมันอย่างคนนอก อย่างที่เรามองปัญหาของคนอื่น การจบชีวิต ไม่ใช่ปัญหาจะยุติ แต่ดวงจิตยังข้องอยู่กับปัญหาอย่างนั้น
นักศึกษาสาวคนนั้นอยู่ในความดูแลที่ปรึกษาของผมเอง เธอปรึกษาปัญหาชีวิตให้เธอเล่าาความจริงให้ฟัง สรุปได้ดังนี้
บรรจงจัด วัดใจ ให้หมดรัก
แล้วมาหัก ใจหาย ละลายหมด
เพราะว่ารัก ปักใจ ไม่เลี้ยวลด
รักรันทด สลดใจ จึงได้ลา
ข้อเขียนที่รังสรรค์ขึ้นไว้ณ ที่นี่ ตรงตามความจริงแล้วครับ
ขอบคุณที่มาให้ไว้เพื่อแบ่งปันกันไว้
ขอบคุณสำหรับคำกวีไพเราะ หากรักได้ลาง่ายก็ดี แต่ไม่ใช่เป็นเช่นนี้สำหรับบางคน หรือหลายคน จึงเกิดเรื่องเศร้ามากมาย
ภาพหญิงเศร้าเอามฝากไว้ที่นี่ ประกอบการพิจารณากับบทกวี "บันทึกเศร้าของสาวน้อย"
แวะมาอ่านด้วยค่ะ ปัญหามีทางแก้ไขเสมอ เพียงแต่ว่าเราจะแก้ไขมันด้วยวิธีไหน ช้าหรือเร็ว หรือยอมแพ้ นี่คืออีกตัวอย่างของการหาทางแก้ไข แต่เธอเดินผิดทาง น่าเสียดายกับหนทางที่เหลืออยู่เธอยอมแพ้เสียก่อน ขออาลัยแด่เธอ
เรียนคุณหญิงยิ้มครับ
โห มาเร็วจังครับ ขอบคุณสำหรับคำวิพากษ์
ปรากฏว่าเธอยังไม่ตายครับ ยืนบนขอบตึกเอนไปเอียงมาหลายตลบให้คนหวาดเสียว แล้วก็ยอมลงมา คาดว่าคงหายเมา
จึงมาเล่าเรื่องราวให้ผมทราบ
เศร้าจังครับ ผมฟังเรื่องราวจนทานข้าวเที่ยงตอนบ่ายโมง คุมสอบไม่ทันเลย
ความคิดของเธอวนอยู่แต่เรื่องเดิม(ความเห็นที่3)
อธิบายอย่างไรก็ไม่ตก คาดว่าคงต้องใช้เวลา
อีกนาน นับนาน...........
ปัญหามีไว้แก้ไขและพิจารณาเคยว่าไว้ในบันทึกของอาจารย์นี่แหละค่ะ
คนชอบหนีปัญหาเลยทำให้ปัญหานั้นรัดตัวเองจนแก้ไม่หลุด
หวังว่าอาจารย์คงจะช่วยเธอได้บ้างสักนิดก็ยังดี....เอาใจช่วยค่ะ
สวัสดีค่ะท่านโสภณ
ถ้าเธอคิดสักนิดชีวิตนี้
กว่าจะเกิด ทั้งทีแสนยากเข็ญ
แม่ พ่อเฝ้าฟูกฟัก แสนยากเย็น
มิวายเว้น เกิดเรื่องเศร้า ไม่เข้าใจ
............ปัญหาเช่นนี้เกิด ขึ้นจริงในสังคมเหมือนอาจารย์ว่าค่ะ........
ท้ายนี้ สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้า 2554 เลยนะคะ ขอให้ท่านและครอบครัวมีแต่ความสุขตลอดไปค่ะ
...........................
..............................
ผมเองก็หวังเช่นนั้น แต่ว่าขึ้นอยู่กับบุญในตัวของเธอด้วย พยายามแล้วก็ต้องวางอุเบกขา "สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม" พระสอนอย่างนี้
อีกประการหนึ่ง สาวน้อยคนนี้กับแม่ทะเลาะกัน สร้างทุกข์ให้แก่กันและกันนานกว่าปีแล้วที่มีแต่น้ำตาทั้งคู่
ผมให้แม่กับลูกสาวขอขมากันต่อหน้าพระว่า "ขออโหสิกรรม" ซึ่งกันและกัน หวังว่าจะช่วยได้บ้าง
ฝีมือกลอนไพเราะมีเนื้อหาดีครับ แวะเวียนมาเยี่ยมเยือนบัญชรกวีอีกนะครับ เมื่อมีวันว่าง เพื่อสร้างรอยฝัน เพื่อสรรค์รอยยิ้มครับ
เอาน้ำแอ็ปเปิ้ลเป็นรางวัลครับ
สวัสดีปีใหม่ขอรับท่านอาจารย์ ที่ลิงค์นี้ขอรับ
http://gotoknow.org/blog/lifelongedu/416035
ขอบคุณที่มาสวัสดีปีใหม่นะครับ
-สวัสดีครับอาจารย์..
-ปัญหาน่าจะมีทางออก..สำหรับน้อง...นะครับ...
"ทุกข์ทวีใจแตกแหลกสลาย
ให้ความรักสุดพร้อมยอมพลีกาย
แด่ผู้ชายใจยักษ์ไม่รักจริง"
-ขอบคุณครับ
จากประสบการณ์ครั้งนี้ยิ่งตอกย้ำข้อสังเกตที่ว่า คนเราทำกรรมใด กายวาจาจิต ของคนนั้นคิดวนหมุนเวียนอยู่แต่เรื่องเดิม
เช่นคิดว่า "แม่ไม่รัก แม่ด่า ไม่ให้เงิน" วนหมุนเวียนอยู่อย่างนี้ ใครบอกเตือนอย่างไรก็ไม่ฟัง จนส่งผลอื่นตามมาอีกมากมาย
เพราะสิ่งที่คิด "เป็นกรรมไม่ดี"
มาส่งความสงสารทั้งที่ง่วงหลับง่วงนอน แสดงว่า ขยันมาก แต่มากเกินก้ไม่ค่อยจะดี สุขภาพจะทรุดโทรมนะ ระวังหน่อย
สวัสดีค่ะ