เรียนคุณหญิงยิ้มครับ
โห มาเร็วจังครับ ขอบคุณสำหรับคำวิพากษ์
ปรากฏว่าเธอยังไม่ตายครับ ยืนบนขอบตึกเอนไปเอียงมาหลายตลบให้คนหวาดเสียว แล้วก็ยอมลงมา คาดว่าคงหายเมา
จึงมาเล่าเรื่องราวให้ผมทราบ
เศร้าจังครับ ผมฟังเรื่องราวจนทานข้าวเที่ยงตอนบ่ายโมง คุมสอบไม่ทันเลย
ความคิดของเธอวนอยู่แต่เรื่องเดิม(ความเห็นที่3)
อธิบายอย่างไรก็ไม่ตก คาดว่าคงต้องใช้เวลา
อีกนาน นับนาน...........