มือข้าสิบนิ้ว สอดขึ้นหว่างคิ้ว

   มือข้าสิบนิ้ว สอดขึ้นหว่างคิ้ว ตั้งเหนือเกศา ไหว้เท้ากรุงแถลง ฤิทธิแรงแข็งกล้า ท่านเที่ยวหว่านยา ต้องวัวต้องควาย ต้องช้างต้องม้า มอดม้วยมรณา ฤฺทธิยาาญัย ไหว้เทพารักษ์ ทั้งภูมิอาหรัก ศักดิ์สิทธิ์ฤทธิไกร ไหว้กรงพาลี ฤทธิหาญชาญชัย บริถิวฤทธิไกล อีกนางธรณี พระภูมิเทวา เจ้าที่เชิญมา รักษาจงดี พระเกตุเป็นใหญ่ ในภพธานี อีกท้าวนาคี เชิญมาอย่านาน ทั้งเจ้าชีวิต เทวาแปดทิศ จตุโลกบาล ท้าวเวสสุวัณ มาช่วยกันหมู่มาร หยูกยาที่หว่าน ท่านช่วยพาไป ทั้งท้าวมหาลาภ ทั้งท้าวมหาชัย ช่วยปราบสัตว์ร้าย ซึ่งมาทำภัย โจรขโมยทั้งหลาย ยิกไล่ให้ไกล ช่วยคุ้มกันภัย ทุกเพลาราตรี ทั้งยายกาลี ทั้งย่ากาลา พระไพรเจ้าป่า ยานสารัตถี ตาบุดยายปัด ทั้งตาสีรัด พุทโธเอื่อยอี่ พระอิศวรเป็นเจ้า หัสนัยน์ไพชยนต์ เวสสนูจันทรา สิบหกชั้นฟ้า สิบห้าชั้นดิน เที่ยวท่องล่องหน มาคุ้มกันภัย แม่โภควดี มีคุณพ้นที่ ทั่วจบภพไตร เมขลาเจ้าน้ำ ทวดมูลเขาใหญ่ อย่าได้หยอกไพ มหิงสาคาวี ทั้งท้าวทรภาพ ขาวผ่องสะอาด ในดงพงพี แดนป่าหิมพานต์  บริวารอึงมี่ เกิดพญาทรพี ลูกนางคูรำ เทพเจ้ารักษา พระแม่จึงพา ซ่อนไว้ในถ้ำ ทรภาพไม่รู้ เที่ยวอยู่ยังค่ำ แต่นางคูรำ ค่อยลอดลัดไป ส่งนมแก่ลูก ใหญ่โตกล้าโดด ฤทธิหาญชาญชัย เทพเจ้ารักษา เที่ยวมาเที่ยวไป ออกกลางทุ่งใหญ่ วััดรอยบิดา สู้กันมิช้า บิดาบรรลัย ยังแต่ทรพี หาญกล้าราวี เที่ยวหักพงไพร พาพวกบริวาร เที่ยวสำราญใจ เข้าหักสวนใหญ่ ท้าวกรุงพาลี รบกันหนักหนา พาลีท้าวฆ่า มวดม้วยเป็นผี ทั้งท้าวทรภาพ ทั้งพญาทรพี มาช่วยภัคดี แก่พวกมหิสา ให้อยู่เป็นสุข อย่าได้มีทุกข์ ให้เกิดลูกมา แม่หนึ่งปีละตัว อย่าให้อัปรา จงไวใหญ่มา จะได้ใช้การ ให้ตกลูกเหมีย อย่าง่อยอย่าเพลีย อย่าหักอย่าราน รานคอกรานถิ่น รานนารานบ้าน จำหมอเจ้าควาญ จำคอกจำโรง ให้รู้จักเจ้า ผู้อื่นอย่าเข้า มาได้ใกล้ฝูง ไหว้เทพารักษ์ ไหว้ทั้งเค้ามูล มาช่วยเกื้อหนุน คุ้มพิทักษ์รักษา เข้าดงพงพี ขึ้นน้ำลงท่า กันงูกันเสือ เอาเนื้อภัษา มุนีเมขลา ช่วยปิดช่วยบัง พยาธิฝัน อย่าให้รำทำ ลูกควายขาวดำ จะม้วยมรณา ไหว้ท้ากรุงแถลง ฤทธาแรงแข็งกล้า  ท่านเที่ยวหวานยา แก่พวกทรพี ให้ม้วยมรณา มารับเอาเครื่องกระยา ไก่ต้มตระการ อีกทั้งข้าวเจ้า ข้าวเหนียวใส่พร้าว มาภักษาหาร บริถิวเจ้าเอย ท่านเป็นนายการ จงมาโปรดปราน รับเอาเครื่องสังเวย หว่านหยูกหว่านยา ท่านอย่าหว่านเลย เทพทั้งหลายเอย คุ้มพิทักษ์รักษา แก่พวกทรพี อย่าให้มีภัย อันตรายทั้งห้า ให้อยู่เป็นสุข ทุกวันเวลา ให้บังเกิดมา ร้อยหนึ่งถึงพัน พระภูมิกันด้วย มาช่วยป้องช่วยกัน ให้ฝูงคูรำ อยู่สุขสำราญ สนธยาราตรี พระเสื้อเมืองเรืองศรี ช่วยกันภัยพาล ถ้าจะเกิดลูกควาย อย่าให้ม้วยปราณ  วิรุณหก มัฆพาน ท่านช่วยพาไป ท่านท้าวมหาลาภ ทั้งท้าวมหาชัย ท่านรักษาไว้ อย่าให้มีภัย คุ้มทั้งสะเดียด คุ้มทั้งจังไร คุ้มทั้ง(ระ)บาด ป้องอย่ามาต้อง ให้อยู่เย็นใจ อย่าได้มีภัยอันตราย

ฯ โอม ปริภุญชันตุ มหาเทวตา ฯ