ยามบ่ายแก่วันเสาร์ที่ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๓

 

 

วันพฤหัส ฯ  ผมได้กลิ่นฝนโชยเข้ามาในห้องพร้อมกับกระแสลม

 

เมื่อวานวันศุกร์  ผมรู้สึกหนาวเย็นยะเยือกข้างหลังทั้งวัน

 

พอมาวันนี้ แม้บ่ายจัดแล้ว แสงแดดยังไล้ไปตามต้นคอ จนต้องหาที่หลบแดด

 

เพราะเป็นความร้อนแรง  ที่กำลังพุ่งพวยขึ้นมาถูกสะกดให้อยู่ภายใต้ความเยือกเย็น

 

๓ วัน ที่ผ่านมาและกำลังผ่านไปของผม  เหมือนผมเดินทางครบรอบฤดูกาลของประเทศไทย 

 

ทุกอย่างล้วนดำเนินไปเป็นวัฏจักร 

 

เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเกิดขึ้นได้เสมอ  แต่อาจจะไม่ธรรมดา

 

ผมสงสารโลกเราเหลือเกิน ที่ต้องแบกรับภาระอันใหญ่หลวงนานัปการ

 

รวมถึงต้องแบกรับมวลมนุษยชาติ และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดทั้งมวล

 

ผมสัมผัสถึงเนื้อหาที่ซาบซึ้งของโลกทั้งโลกที่เริ่มส่งเสียงกระซิบกระซาบ...

 

ว่า ผมมอบอะไรให้กับโลกและมนุษยชาติบ้าง ?

 

เป็นคำถามที่สั้น และตรงไปตรงมา  แต่สำหรับผมค้นหาตำตอบนั้นได้ยากลำบากเหลือเกิน

 

 

 

ถ้ามีแนวคำตอบถึงคำถามนั้น  ผมช่างโชคดีที่ช่วงเที่ยงได้ดูสารคดี

 

เรื่อง  ตามรอยพระพุทธเจ้า  ของ PANORAMA  อีกครั้ง

 

ผมได้ดูหลาย ๆ ตอน  ถึงจะไม่ต่อเนื่อง แต่สัมผัสได้ถึงความงดงามและมีคุณค่าของสารคดี ทุกตอนที่ได้ชม  นับเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขที่สุด

 

ครั้งนี้ผมได้ดูตอนสุดท้าย ที่กล่าวถึง พระพุทธเจ้าทรงมอบอะไรไว้แก่มนุษยชาติ

 

มีช่วงการสัมภาษณ์ของ ‘ยวาหร์ลาล  เนห์รู’  อดีตนายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย  ได้เล่าถึงความรู้สึกเมื่อได้มองไปยังพระพุทธรูปว่า

 

“...พระเนตรทั้งคู่ของพระองค์ปิดสนิท  แต่มีพลังทางจิตใจบางอย่างชะโงกหน้ามองลอดออกมาจากพระเนตรทั้งคู่  ยุคสมัยได้ผ่านพ้นไปตามธรรมชาติวิสัย  แต่อันที่จริงแล้ว พระพุทธเจ้ามิได้ทรงอยู่ห่างไกลจากเราเท่าใดเลย

 

...  พระสุรเสียงของพระองค์ยังทรงกระซิบที่หูเรา  เตือนเรามิให้หลบลี้หนีหน้าจากการต่อสู้ในชีวิต  หากแต่ให้เผชิญหน้ากับการต่อสู้นั้น ด้วยความสุขุมรอบคอบ  และให้ตระหนักว่า  ชีวิตเปิดโอกาสให้มีการเจริญเติบโตก้าวหน้าอย่างไม่หยุดยั้งเสมอ ...”

 

 

พระพุทธเจ้าทรงมอบสิ่งที่ดีที่สุดไว้ให้แก่มวลมนุษยชาติ  สิ่งนั้น คือ ‘ธรรม’  ที่ใช้เป็นกรอบในการดำเนินชีวิตไปสู่สิ่งที่ดีงาม  สู่ความเจริญสูงสุดของชีวิต  เพื่อความสุขสงบร่มเย็น  และสันติภาพที่ยั่งยืนของโลก

 

 

ผมหวนกลับไปทบทวนคำถามที่ว่า ผมมอบอะไรให้กับโลกและมนุษยชาติบ้าง ?

 

เวลานี้  ผมรู้สึกถึงความร้อนแรงที่กำลังพุ่งพวยขึ้นมาถูกสะกดให้อยู่ภายใต้ความเยือกเย็น...

 

และเวลานี้ ...ผมนึกถึงใบหน้า  รอยยิ้ม  และพระธรรมของพระพุทธเจ้าทรงมอบสิ่งที่ดีที่สุดไว้ให้แก่มวลมนุษยชาติ โลก และจักรวาลของเรา.

 

 

 

******