ในป่าดงพงไพรมักมีเรื่องราวเยอะแยะมากมายและแฝงไปด้วยความลี้ลับ มีการบอกเล่าถึงเรื่องราวทีน่าสนใจใว้มากมายเช่นสุสานช้าง สุสานเต่า เรื่องของคนตัวเล็กๆที่อยู่ในถ้ำ (คนทัณฑ์) ดอกบัวผุดขนาดใหญ่เท่ากับถาดที่ขึ้นอยู่ในป่าดิบชื้น มีคนหน้าตาแปลกๆออกมาจากถ้ำอยู่บริเวณริมบึงน้ำกลางหุบเขา ร่องทางเดินสัตว์ที่มีความลึกกว่า 2 เมตรเป็นเส้นทางยาวแถบเทือกเขาตะนาวศรี
กว่า 10 ปีมานี้ผมได้เดินทางท่องเที่ยวและพักตามบ้านคนรู้จักในหมู่บ้านแถบป่าเขา เพื่อนมักชวนผมไปค้างคืนในป่า ทั้งทางภาคใต้และภาคเหนือ ส่วนใหญ่จะอยู่บริเวณทางภาคใต้ ผมจะีมีเพื่อนในกลุ่มคอเดียวกันอยู่หลายคน และจะหาเวลาไปสำผัสบรรยากาศอันเงียบสงบในป่าเขา เท่าที่โอกาสจะอำนวย
มีการพูดถึง สัตว์อยู่สองชนิดที่มีลักษณะคล้ายคน อย่างแรกคือ เจ้าเนื้อ มีรูปร่างเหมือนคน ยืนตรงสองขา มือมีนิ้วไม่เป็นผังฝืด ผิวขาว มีขนสั้นๆทั้งตัว นายพรานแห่งเทือกเขาสันกาลาคีรีบอกว่ามันอยู่ตามถ้ำ ยากที่จะผู้ใดจะได้พบเห็น หากเจ้าเนื้อปรากฏตัวให้ใครพบเห็น คนนั้นก็จะมีโชคลาภ นายพรานเล่าต่อ สัตว์ทั้งหลายที่อยู่ในป่าจะอยู่ในการดูแลของเจ้าเนื้อ เป็นเสมือนเจ้าของสัตว์ทั้งป่า และเรื่องนี้ไปตรงกับคำบอกเล่าของชาวเขาที่อยู่ทางภาคเหนือแต่เขาเรียกชื่ออย่างไรผมจำไม่ได้ เขายืนยันพร้อมซากโครงกระดูกที่พ่อของเขาเก็บเอาไว้ ชาวเขาเผ่ากระเหรี่ยงเล่าต่อว่าเมื่อก่อนเคยพบเห็น เจ้าเนื้อ 2 ตัว ตอนมันกำลังสื่อสารกันอยู่ด้วยภาษาของมัน แต่ตอนนี้นานแล้วไม่เคยพบเห็นอีกเลย
เจ้าถด มีการพูดถึงกันมากแถบเทือกเขาบรรทัด รูปร่างคล้ายคน มือยาว ขา 2 ข้างเดินไม่ได้ ใช้มือค้ำยันพร้อมกับก้นเวลาเดินทาง จะมีร่องรอยเป็นทางยาว ชาวบ้านที่พบเห็นเล่าให้ฟัง
