กอดเกยกลมกลิ้งเกี่ยวก่ายกายกกกัน...

รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเวลานี้

ผ่านราตรีมีสายฝนเริ่มต้นหนาว

กลางธันวาราตรีนี้มียืนยาว

บ้างแวววาวพราวพร่างเดือนดาวเด่นดวง

 

หนาวน้ำค้างพร่างพรมไปในดอกหญ้า

หนาวลมฟ้าพร่างพรมไปยิ่งใหญ่หลวง

หนาวกายใจในวันห่างจากคู่ควง

คิดถึงดวงดอกไม้งามยามเชยชม

 

เราห่างกันพันแสนล้านโปรดเข้าใจ

แม้นจากไกลใจยังอยู่คู่สุขสม

ห่างแต่กายใจแนบชิดจิตภิรมย์

กอดเกยกลมกลิ้งเกี่ยวก่ายกายกกกัน

 

หนาวอารมณ์ห่มคลุมผ้ายังไม่หาย

ไม่สบายเหมือนห่มร่างกายเธอฉัน

ใจดวงเดียวเกี่ยวก้อยเดินเพลินทุกวัน

หนาวใจนั้นพลันจางหายกายห่มเธอ.