เสียงเพรียกแห่งชีวิต : บทที่ 1 ฟังเสียงของชีวิต

small man
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ในการฟังเสียงแห่งชีวิต

        เสียงเพรียกแห่งชีวิต

 

          บทที่ 1   ว่าด้วยการฟังเสียงแห่งชีวิต  ผมขอหยิบยกตอนที่สำคัญมาดังนี้ครับ

 

         ในการฟังเสียงแห่งชีวิต  ไม่เพียงแต่ผมต้องฟังสิ่งที่ผมชอบ และสามารถบอกกล่าวคนอื่นๆ ได้ด้วยความภูมิใจเท่านั้น  หากยังต้องฟังสิ่งที่ผมไม่ชอบ และ ไม่อยากเล่าให้ใครฟังอีกด้วย

 

      ชีวิตของผมมิได้มีแต่ศักยภาพด้านบวกหรือด้านสูงส่ง  แต่ยังเกี่ยวข้องกับจุดด้อยและข้อจำกัด รวมถึงความผิดพลาดและด้านมืดของตัวเอง 

 

      เรามักละเลยสิ่งจำเป็นต่อการเรียนรู้เหล่านี้  แต่เพื่อที่จะเข้าถึงชีวิตอันอุดม  เราต้องโอบรับทั้งสิ่งที่เราไม่ชอบ หรือเรื่องน่าละอายของตัวเองอย่างเท่าเทียมกับสิ่งที่เรามั่นใจและภาคภูมิใจ  นี่คือเหตุผลที่บทกวีเขียนว่า  "ถามผมถึงความผิดพลาดในอดีต"

 

     ครับ ผมไม่ขอสรุป  และ ไม่ขอแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม  เพราะผู้เขียนเขียนได้ชัดเจนอยู่แล้ว

 

     แต่จะมาขอเชิญท่านผู้อ่านมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากประเด็นดังกล่าวครับ ว่านำไปใช้อย่างไรได้บ้าง

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แลกเปลี่ยนเรียนรู้



ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 

Ico32คุณอัตตาครับ

  ครับ  การเรียนรู้ที่ดีที่สุด ต้อวเริ่มเรียนรู้ที่ใจตัวเองก่อนครับ ทั้งด้านบวกและด้านลบ    และที่สำคัญ  ตรวจสอบว่า  "ใจเราเป็นกลางหรือไม่"

                            ขอบคุณมากครับ

  • การเรียนรู้"ควรเรียนทั้งปัญหา และความสำเร็จ" คล้ายๆกับ"มองเชิงบวก แต่ก็ต้องไม่ละเลยในเชิงลบ" ส่วนตัวเข้าใจและเชื่ออย่างนั้นครับ!
  • ขอบคุณข้อคิดดีๆครับท่านรองฯ
เขียนเมื่อ 

Ico32อ.ธนิตย์ครับ

   แสดงความคิดเห็นมาได้ถูกใจครับ   นั่นคือ เราต้องยอมรับชีวิตของเรา ทั้งด้านบวกและด้านลบ

   หลายคน มักจะหลงแต่ด้านบวกของตัวเอง   ประกอบกับมีแนวคิดว่าด้วยการมองโลกในแง่บวก  คือ ให้มองแต่เรื่องดีๆ  ซึ่งก็เป็นเรื่องดีครับ  ถ้าไม่ลืมที่จะมองด้านลบของตัวเองมาประกอบกันด้วย

                                 ขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

มาติดตามบทแรกค่ะท่านรองฯ ชอบจังค่ะ เหมือนกับว่า การเรียนรู้ทั้งสองด้าน เหมือนที่เค้าบอกว่า ต้องเข้าใจทั้งสองด้านของอีกฝ่าย หากยอมรับได้ก็ใช่เลย ขอบคุณค่ะ :)

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ ท่านรอง ฯ
  • แวะมาฟังเสียงเพรียกแห่งชีวิต
  • อ่านแล้วก็เข้าถึงเข้าใจ ชีวิตมีทั้งจุดเด่นจุดด้อย...
    หากเรารู้จักดึงและรู้จักยอมก็คงมีความสุขไม่น้อย
  • ขอบพระคุณค่ะ

เอาแต่ชื่อก็น่าจะรับฟังความคิดเห็น เพราะชื่อดี เหมือนว่ามาจากส่วนลึกของจิตใจ

เขียนเมื่อ 

Ico32คุณPooครับ

   ครับ ต้องรับรู้ทั้งสองด้านครับ ต้องยิมรับทั้งด้านบวกและด้านลบ ทั้งของเราและของเขา  เพื่อความสมดุลย์ในการตัดสินใจ ตามความเป็นจริงครับ

                              ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

Ico32คุณธรรมทิพย์ครับ

  ครับ ต้องรู้จักดึงและรู้จักยอม  จะมีความสุขครับ

                       ขอบคุณครับ

 

เขียนเมื่อ 

Ico32อ.โสภณครับ

   ครับ เรื่องนี้มาจากส่วนลึกของจิตใจครับ

                  ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ในมุมมองชีวิตของปุถุชนคนธรรมดาอย่างเรา ความผิดพลาดต่างๆมักตามมาด้วยความสำเร็จที่ดีเสมอ หากมีการแก้ไขข้อบกพร่อง ยกเว้นเสียแต่ว่า เราไม่พยายามที่จะแก้ไขมันให้ดีขึ้นต่างหาก

เขียนเมื่อ 

สองด้านใหญ่ๆ คือ บวกและลบ แต่ในแต่ละด้านยังมีมุมมีเหลี่ยมที่แตกต่างกันไปอีก
ขึ้นอยู่กับปัจจัย และที่มาค่ะ 

เขียนเมื่อ 

Ico32คุณ Peter ครับ

  ความสำเร็จเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องการด้วยกันทั้งนั้น   แต่อย่ามองข้ามข้อบกพร่องครับ

                     ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

Ico32คุณ By janครับ

   ครับ เรื่องใหญ่ คือ การยอมรับทั้งด้านบวกด้านลบให้ได้ก่อนครับ   แล้วยังมีเรื่องรองๆ ตามมาอีกเพียบ

                ขอบคุณครับ

จริงๆ หยุดฟังก็จะเห็นเลยครับ

ยิ่งมีลูก...ลูกแสดงออกมาอย่างไร โดยเฉพาะนิสัยที่ดูแล้วไม่น่ารัก...

ก็นึกได้เลย..นี่มันตัวเรานี่นา..เพราะลูกจะเลียนแบบจากใครหรือครับ ถ้าไม่ใช่จากเรา...

เราเองสร้างโลก (ภพ) เราเอง จากแรงผลักของความเชื่อ อคติ ดีก็ดีไป ไม่ดีก็จมดิื่่งไป

ขอบพระคุณท่านอจารย์ที่ให้ได้ข้อคิดครับ...

เขียนเมื่อ 

Ico32อ.โย ครับ

*  จริงๆ หยุดฟังก็จะเห็นเลยครับ

    (ครับ  หยุดฟัง โดยเฉพาะ ฟังเสียงภายในของตัวเอง)

*  ยิ่งมีลูก...ลูกแสดงออกมาอย่างไร โดยเฉพาะนิสัยที่ดูแล้วไม่น่ารัก...ก็นึกได้เลย..นี่มันตัวเรานี่นา..เพราะลูกจะเลียนแบบจากใครหรือครับ ถ้าไม่ใช่จากเรา...

    (ครับ ลูกมีนิสัยที่ขวางหู ขวางตา ไม่ถูกใจ  ดูมาดูไป  ไปจากเราทั้งนั้น 555...)

*  เราเองสร้างโลก (ภพ) เราเอง จากแรงผลักของความเชื่อ อคติ ดีก็ดีไป ไม่ดีก็จมดิื่่งไป

    (ครับ  ต้องมองหาด้านลบของตัวเองควบคู่ไปด้วยครับ ก่อนจะจมดิ่ง)

                 ขอบคุณอาจารย์มากครับ