ทศพิธราชธรรม
"...ทานํ สีลํ ปริจฺจาคํ อาชฺชวํ มทฺทวํ ตปํ
อกฺโกธํ อวิหึสญฺจ ขนฺติญฺจ อวิโรธนํ
อิจฺเจเต กุสเล ธมฺเม จิเต ปสฺสาหิ อตฺตนิ
ตโต เต ชายเต ปิติ โสมนสฺสญฺจนปฺปกํ
แสดงเป็นภาษาไทยว่า ขอพระองค์ผู้เป็นบรมกษัตริยาธิราช จงทรงพระปรีชาสามารถพิจารณาเห็นราชธรรมที่เป็นกุศลส่วนชอบ ๑๐ ประการ ให้ดำรงในพระราชสันดานเป็นนิตย์ ดังนี้ ทานํ การให้ ๑ สีลํ การตั้งสังวรรักษากายวาจาให้สะอาดปราศจากโทษ ๑ ปริจฺจาคํ การบริจาคสละ ๑ อาชฺชวํ ความซื่อตรง ๑ มทฺทวํ ความอ่อนโยน ๑ ตปํ การกำจัดความเกียจคร้านและความชั่ว ๑ อกฺโกธํ การไม่โกรธ ๑ อวิหึสญฺจ การไม่เบียดเบียนผู้อื่นตลอดถึงสัตว์ให้ได้ทุกข์ยาก ขนฺติญฺจ ความอดทนต่อสิ่งที่ควรอดทนเป็นเบื้องหน้า ๑ อวิโรธนํ การปฏิบัติไม่ให้ผิดจากกการที่ถูกที่ตรง และดำรงอาการคงที่ไม่ให้วิการด้วยอำนาจยินดียินร้าย ๑ บรรจบเป็นกุศลส่วนชอบ ๑๐ ประการ
ทศพิธราชธรรมนี้ เมื่อพิจรณาด้วยดีจักเห็นได้ว่า มิใช่เป็นธรรมเฉพาะท่านผู้ปกครองประชาชนชั้นสูงเท่านั้น แต่เป็นธรรมสำหรับผู้ปกครองทั่วไป ตั้งแต่ส่วนใหญ่ เช่น ประมุขของประเทศชาติและรัฐบาล ตลอดถึงส่วนน้อย เช่น หัวหน้าครอบครัว ทั้งเป็นธรรมสำหรับผู้อยู่ในปรกครองด้วย เพราะการปกครองจักดำเนินไปเรียบร้อยดี ผู้อยู่ในปกครองก็จำต้องประพฤติธรรมนี้ด้วยตามฐานะ เพราะฉะนั้นราบธรรมนี้จึงเป็นธรรมสำหรับคนที่อยู่ด้วยกันเป็นหมู่เหล่า ตั้งแต่ครอบครัวหนึ่งจนถึงประเทศชาติ หรือทั้งหมด พึงประพฤติต่อกันเพื่ออยู่ด้วยกันเป็นสุขสงบ และมีความเจริญ..."
เมื่อได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ทำให้ได้ทราบว่า ในหลวงของเรา นอกจากจะเป็นยอดพระมหากษัตริย์ของโลก แล้วยังทำให้ได้ทราบว่า ในหลวงของเรายังเป็นกษัตริย์ยอดกตัญญูด้วย
โดยความหวังของแม่ทั้ง ๓ หวัง คือ
หวังที่ ๑ ยามแก่เฒ่า...หวังเจ้า...เฝ้ารับใช้
หวังที่ ๒ ยามป่วยไข้...หวังเจ้า...เฝ้ารักษา
หวังที่ ๓ เมื่อถึงยาม...ต้องตาย...วายชีวา...หวังลูกช่วย...ปิดตา...เมื่อสิ้นใจ
ในหลวงปฏิบัติได้ครบถ้วน... สมบูรณ์ เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดให้แก่พวกเรา
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
ร้อยคำรักมิอาจเท่าหนึ่งคำแม่...รักบริสุทธิ์
กล้าลงรูปหน่อยค่ะไม่รู้ว่าใครนะ