เป็น E-mail ที่ได้รับจากน้องที่ไปอบรมผู้บริหารด้วยกัน ตั้งโจทย์มาให้เมื่อคืนนี้ ยากจังคิดไม่ออก เลยมาลงบล็อกเผื่อขุนพลนักกลอนจะกรุณารังสรรค์บทกลอนให้ค่ะ
"หยาดน้ำพราว" เห็นแล้วสดชื่น อ่านแล้วจับใจ เลยอยากส่งวลีมาให้พี่จรรลองลิขิตมาให้เพื่อนได้อ่านบ้างนะคะ "กำลังใจ จากคนหลายใจ"  ,  "อานุภาพพันธนาการแห่งรัก"(อยากได้ยินเสียง,อยากเห็นหน้า,อยากบอกว่ารัก) , โลกกำหนดให้เราเกิดมาเพื่อรักกัน ไม่ได้กำหนดให้เราได้อยู่ร่วมกัน"แล้วแต่จะพิจารณาจ้า...

***เป็น E-mail ที่ได้รับจากน้องที่ไปอบรมผู้บริหารด้วยกัน ตั้งโจทย์มาให้เมื่อคืนนี้ ยากจังคิดไม่ออก เลยมาลงบล็อกเผื่อขุนพลนักกลอนจะกรุณารังสรรค์บทกลอนให้ค่ะ***

สำหรับ BY Jan คิดได้แค่นี้เลยตอบน้องไปว่า
*** เอาไปอ่านเล่นๆ ก่อนจ้ะ***

เป็น...ความรัก  ต้องห้าม  ยั้งดวงจิต     
หรือเรียกว่า  ผิดทางรัก  คงจะได้
ด้วยพบกัน  ช้าเกิน  ต้องตัดใจ     
หาแล้วไม่  ต้องเสียใจ  กันหลายคน


เป็น...ความรัก  ที่เรา  จำต้องซ่อน      
เหมือนลูกไก่  เปียกปอน  ต้องหลบฝน
อยากจะบอก  รักเธอ  ให้อับจน                    
เกรงไม้พ้น  สร้างมลทิน  ให้ใจเธอ

เป็น...ความรัก  ที่จำต้องเก็บไว้
ภายในใจ  ห้ามมิให้  พลาดพลั้งเผลอ
อยากโทรหา  หวังจะได้ยินเสียงเธอ
ก็ไม่กล้า  กดเบอร์โทร  เธอให้มา 

เป็นความรัก คิดเอาเอง ว่าแสนหวาน     
เปรียบประมาณ  น้ำค้าง  กลางเวหา
ลมพราวพรู  พาต้องผิว  ชุ่มอุรา            
อุปมาเหมือน  สัมผัสรัก  จากใจเธอ

เป็น...ความรัก  ที่คำนึง  ถึงตลอด       
หลับตาลง  ทอดถอนใจ  อยู่เสมอ
เฝ้าแต่คิด  เฝ้าแต่คอย  ใจพร่ำเพ้อ     
แม้พบเจอ  เพียงครั้ง  คงสุขใจ

เป็น...ความรัก  ที่มี  อานุภาพ                      
ด้วยตราบาป  แต่ปางก่อน  ฤาไฉน
พอมาพบ  ความรัก  ต้องหลีกไกล       
เพราะเธอมี  คู่ชิดใกล้  จำต้องลา........ T_T

By Jan