คิดได้เพราะ "ได้คิด"
1. ใครคนหนึ่ง เขียนบันทึก ถึงพ่อ บอกว่า "ขอขมา อย่าโกรธหนู
และบอกว่า "ขอบคุณ คุณครู เปิดโอกาส ให้รู้-รู้สึกตัว...
2. ...เคยโมโห เคยโกรธ เคยโทษพ่อ ทำไมหนอ จึงดุด่า น่าปวดหัว
พูดไม่เพราะ แข็งกระด้าง ช่างน่ากลัว วันนี้รู้ ดี-ชั่ว ที่ตัวกระทำ..."
3. เพราะได้อ่าน บันทึก บางบันทึก แล้วสะอึก ในจิต ด้วยคิดต่ำ
เพื่อนขาดพ่อ ขาดที่พึ่ง จึงระกำ บ้างชอกช้ำ พ่ออยู่ไหน ไม่รู้เลย...
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพ: นักเรียน บ.ว.กำลังเขียน-อ่านบันทึกถึงพ่อ-ปณิธิ)
2 ปีมาแล้ว ที่ในวันพ่อเป็นวันที่กระติกรู้สึกวิบๆ อยู่ในใจลึกๆ
อย่างไรก็ตาม พ่อก็ยังอยู่ในใจลูกเสมอ
ตอนพ่ออยู่บางทีลูกไม่ทันคิด
สิ่งใดผิดพ่อแนะนำคอยพร่ำสอน
พ่อจากไปให้หวนคิดจิตอาวรณ์
ถ้าหากย้อนกลับไปได้ไม่เถียงคำ
แต่ขอบอกเป็นลูกที่ดีอยู่นะคะ...เถียงคำเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก.... อิอิ
ขอบคุณครับ "ครูปอสอง" กับ "คุณกระติก"
-ปณิธิ
แวะเข้ามาอ่านบันทึกแสนมีความหมายครับ
"รักพ่อ อย่ารอตอบแทน"
หลายครั้งที่ห่างบ้านก็รู้สึกอย่างนี้ สิ่งเดียวที่คิดได้ยามทุกข์คือพ่อ คำเดียวที่เสกสิ่งต่างๆได้อย่างใจนึก พ่อ ขอบคุนที่ให้อ่าน
ขอบคุณครับ "ภควัตคีย์ตา" และ "กาแฟไม่ควรคู่กับนำ้ตาล"
-ปณิธิ