ความยากลำบาก จะเป็นสิ่งที่หลายคนไม่อยากจะพบเจอ แต่นี่กลับเป็นสิ่งที่จดจำได้อย่างดีที่สุด เพราะได้ลงมือ ลงแรงฝ่าฟันจนสู่เป้าหมายได้สำเร็จ

ภูมโนรมย์เป็นสถานที่ท่องเทียวที่น่าสนใจในเขตอำเภอเมืองมุกดาหาร จากตัวเมืองมุกดาหาร ขับรถไปตามเส้นทางไปยังอำเภอดอนตาล ราว 2 กิโลเมตร ก็จะถึง ภูมโนรมย์

เอ๊ะ เหมือนกับว่านายบอนจะไปแย่งบทจากคนมุกดาหารเลยนะครับ ที่เอาเรื่องของมุกดาหารมาบันทึกไว้เนี่ย…

นายบอนมีโอกาสขึ้นภูมโนรมย์เมื่อปี 2547 ตอนที่ไปค้างคืนที่มุกดาหาร และพี่นก แห่งสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด พาออกมาเที่ยวเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง จากตัวเมือง ผ่านหอแก้วมุกดาหาร ก็มาถึงทางเข้าภูมโนรมย์

ความจริง นายบอนอยากจะไปขึ้นหอแก้วมุกดาหารบ้าง จนป่านนี้ยังไม่มีโอกาสไปขึ้นสักครั้งเลย ทั้งๆที่ไปมุกดาหารอยู่บ่อยๆ
 
ปี 2547 พี่หมออนามัยขับรถกระบะคู่ใจขึ้นภูมโนรมย์ เส้นทางขึ้นในตอนนั้น ยังไม่สะดวกสบายเท่าในปีนี้ จึงได้พิสูจน์ฝีมือในการขับรถขึ้นเขาในเส้นทางที่ลาดชัน ซึ่งพี่หมออนามัยชอบมากๆที่ได้ทดสอบฝีมืออย่างใจอยาก  พอขึ้นไปถึงเชิงภู หาที่จอดรถได้แล้ว ก็เดินขึ้นไปอีกนิดนึง จนถึงยอดภู สักการะพระพุทธบาทจำลอง แล้วออกมายืนรับลมชมวิว ในจุดที่มองเห็นฝั่งประเทศลาว กว้างไกลสุดลูกตา เห็นหอแก้วอยู่ไม่ไกลจากภูมโนรมย์มากนัก

ในปี 2549 ได้ข่าวจากพี่นกว่า ที่ภูมโนรมย์ ได้ปรับปรุงให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว มีการสร้างถนนขึ้นภู ให้ขับรถง่ายขึ้น ซึ่งคงจะแตกต่างจาก 2 ปีก่อน ที่บรรยากาศดูเป็นธรรมชาติมากๆ ตอนขับรถขึ้นไปจอด พี่หมออนามัย ต้องรีบไปยกก้อนหินมาหนุนล้อรถยนต์เอาไว้ กลัวว่า รถกระบะคู่ใจจะเลื่อนไหลลงภูไปซะก่อน

แต่ความเปลี่ยนแปลงก็ต้องเกิดขึ้นครับ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง 2 ปีที่แล้ว ไปถ่ายภาพเก็บไว้ และมีความทรงจำจากการขึ้นภูมโนรมย์ในครั้งนั้นด้วย เพราะพี่นก กับนายบอนนั่งลุ้นกันพอสมควร ว่ารถกระบะของพี่หมออนามัยจะขึ้นไปได้ถึงยอดภูหรือไม่

ดูเหมือนว่า ความยากลำบาก จะเป็นสิ่งที่หลายคนไม่อยากจะพบเจอ แต่นี่กลับเป็นสิ่งที่จดจำได้อย่างดีที่สุด เพราะได้ลงมือ ลงแรงฝ่าฟันจนสู่เป้าหมายได้สำเร็จ

แต่ความสะดวกสบาย เดินทางขึ้นแป๊บเดียวก็ถึงแล้ว สำหรับผู้ที่เคยมาเมื่อ 2 ปีก่อน อาจจะขาดรสชาติของชีวิตไปส่วนหนึ่ง แต่เมื่อย้อนรำลึกถึงวันวานแล้ว กลับเป็นสิ่งที่มีความหมายเช่นกัน

เหมือนกับการไปสถานที่ท่องเที่ยวแห่งอื่นๆ ที่หลายคนเมื่อไปถึงแล้ว บอกว่า นอกจากสิ่งที่ต้องการมาดูแล้ว ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจเลย เพราะสามารถเข้าไปถึงได้อย่างสะดวก รวดเร็ว

แต่คนที่เคยได้สัมผัสกับความยากลำบากในการเดินทางในช่วงเวลาที่ยังไม่มีการ สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ กลับได้อะไรหลายอย่าง ในสิ่งที่หลายคน ไม่สามารถสัมผัสรสชาติเหล่านั้นได้