GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความเปลี่ยนแปลงของภูมโนรมย์ที่มุกดาหาร กับปรัชญาชีวิตที่ต้องเป็นไป...

ความยากลำบาก จะเป็นสิ่งที่หลายคนไม่อยากจะพบเจอ แต่นี่กลับเป็นสิ่งที่จดจำได้อย่างดีที่สุด เพราะได้ลงมือ ลงแรงฝ่าฟันจนสู่เป้าหมายได้สำเร็จ
ภูมโนรมย์เป็นสถานที่ท่องเทียวที่น่าสนใจในเขตอำเภอเมืองมุกดาหาร จากตัวเมืองมุกดาหาร ขับรถไปตามเส้นทางไปยังอำเภอดอนตาล ราว 2 กิโลเมตร ก็จะถึง ภูมโนรมย์

เอ๊ะ เหมือนกับว่านายบอนจะไปแย่งบทจากคนมุกดาหารเลยนะครับ ที่เอาเรื่องของมุกดาหารมาบันทึกไว้เนี่ย...

นายบอนมีโอกาสขึ้นภูมโนรมย์เมื่อปี 2547 ตอนที่ไปค้างคืนที่มุกดาหาร และพี่นก แห่งสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด พาออกมาเที่ยวเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง จากตัวเมือง ผ่านหอแก้วมุกดาหาร ก็มาถึงทางเข้าภูมโนรมย์

ความจริง นายบอนอยากจะไปขึ้นหอแก้วมุกดาหารบ้าง จนป่านนี้ยังไม่มีโอกาสไปขึ้นสักครั้งเลย ทั้งๆที่ไปมุกดาหารอยู่บ่อยๆ
 
ปี 2547 พี่หมออนามัยขับรถกระบะคู่ใจขึ้นภูมโนรมย์ เส้นทางขึ้นในตอนนั้น ยังไม่สะดวกสบายเท่าในปีนี้ จึงได้พิสูจน์ฝีมือในการขับรถขึ้นเขาในเส้นทางที่ลาดชัน ซึ่งพี่หมออนามัยชอบมากๆที่ได้ทดสอบฝีมืออย่างใจอยาก  พอขึ้นไปถึงเชิงภู หาที่จอดรถได้แล้ว ก็เดินขึ้นไปอีกนิดนึง จนถึงยอดภู สักการะพระพุทธบาทจำลอง แล้วออกมายืนรับลมชมวิว ในจุดที่มองเห็นฝั่งประเทศลาว กว้างไกลสุดลูกตา เห็นหอแก้วอยู่ไม่ไกลจากภูมโนรมย์มากนัก

ในปี 2549 ได้ข่าวจากพี่นกว่า ที่ภูมโนรมย์ ได้ปรับปรุงให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว มีการสร้างถนนขึ้นภู ให้ขับรถง่ายขึ้น ซึ่งคงจะแตกต่างจาก 2 ปีก่อน ที่บรรยากาศดูเป็นธรรมชาติมากๆ ตอนขับรถขึ้นไปจอด พี่หมออนามัย ต้องรีบไปยกก้อนหินมาหนุนล้อรถยนต์เอาไว้ กลัวว่า รถกระบะคู่ใจจะเลื่อนไหลลงภูไปซะก่อน

แต่ความเปลี่ยนแปลงก็ต้องเกิดขึ้นครับ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง 2 ปีที่แล้ว ไปถ่ายภาพเก็บไว้ และมีความทรงจำจากการขึ้นภูมโนรมย์ในครั้งนั้นด้วย เพราะพี่นก กับนายบอนนั่งลุ้นกันพอสมควร ว่ารถกระบะของพี่หมออนามัยจะขึ้นไปได้ถึงยอดภูหรือไม่

ดูเหมือนว่า ความยากลำบาก จะเป็นสิ่งที่หลายคนไม่อยากจะพบเจอ แต่นี่กลับเป็นสิ่งที่จดจำได้อย่างดีที่สุด เพราะได้ลงมือ ลงแรงฝ่าฟันจนสู่เป้าหมายได้สำเร็จ

แต่ความสะดวกสบาย เดินทางขึ้นแป๊บเดียวก็ถึงแล้ว สำหรับผู้ที่เคยมาเมื่อ 2 ปีก่อน อาจจะขาดรสชาติของชีวิตไปส่วนหนึ่ง แต่เมื่อย้อนรำลึกถึงวันวานแล้ว กลับเป็นสิ่งที่มีความหมายเช่นกัน

เหมือนกับการไปสถานที่ท่องเที่ยวแห่งอื่นๆ ที่หลายคนเมื่อไปถึงแล้ว บอกว่า นอกจากสิ่งที่ต้องการมาดูแล้ว ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจเลย เพราะสามารถเข้าไปถึงได้อย่างสะดวก รวดเร็ว

แต่คนที่เคยได้สัมผัสกับความยากลำบากในการเดินทางในช่วงเวลาที่ยังไม่มีการ สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ กลับได้อะไรหลายอย่าง ในสิ่งที่หลายคน ไม่สามารถสัมผัสรสชาติเหล่านั้นได้


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 41134
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

 เอ๊ะ! พูดถึงไล หรือเปล่านะ รู้สึกหนาวร้อนๆ ขึ้นมาแล้วสิ !   อยากไปหอแก้วหรือค่ะ ถึงแม้ว่าไลจะเป็นคนมุกดาหาร แต่ไลยังไม่เคยไป หอแก้วเลย ! เอ๊ะมันยังไง? งอ งู 2 ตัว ถ้าอยากไป ก็ให้ไลเป็นไกด์นำเที่ยวให้ก็ได้ ........ (คิดไม่แพง)...... 

ไล

อ่านแล้วทำให้คิดต่อว่า ภูมโนรมย์ นั่นเป็นอย่างไรครับ

จินตนการไม่ออกครับ อย่างไรช่วยให้ "นายบอน" ลองอธิบายคร่าว ๆ ได้ไหมครับว่า ภูมโนรมย์เป็นอย่างไรครับ

มีแหล่งท่องเที่ยวหรือว่าจุดเด่น ๆ อะไรบ้างครับ

ขอบคุณมากครับ

  • คน
  • ความสะดวกสบายของตนมาก่อน
  • ธรรมชาติจะเป็นอย่างไรไม่ใส่ใจ
  • ครั้นธรรมชาติเอาคืนบ้างกลับกล่าวหาว่าโหดร้าย
  • นายบอน! ไม่เลยไปภูผาเทิบต่อหรือครับ
  • ขอบพระคุณมากครับ
ว่างๆอยากจะหาโอกาสไปเที่ยวมุกดาหารอีกสักครั้ง ที่ภูผาเทิบที่ ผอ.บวรแนะนำก็เป็นเป้าหมายที่อยากจะไปครับ ส่วนหอแก้ว มุกดาหาร ท่าทางนายบอนจะได้ไปขึ้นกับคุณไล เป็นครั้งแรกของทั้งคู่

เรื่องของภูนโนรมย์ที่นายรักษ์สุขจินตนาการไม่ออกนั้น ถ้าเจอคุณพิไลก็ให้เธออธิบายให้ฟังก่อนนะครับ นายบอนยังหาภาพถ่ายไม่เจอเลยครับ จึงยังไม่ได้นำมาเผยแพร่ ขออภัยด้วยครับ