ตัวเลือกที่มีมากขึ้น ทำให้หนังสือถูกเลือกน้อยลง

หลายท่านคงจะเคยสัมผัส เคยได้ยินแต่การเสวนาโต๊ะกลมในห้องประชุมทั่วๆไป

แล้วอะไรกันล่ะเนี่ย เสวนาจานส้มตำ

ความจริง ก็คล้ายๆการเสวนาโต๊ะกลมนั่นแหละครับ เพียงแต่ว่า ไม่ได้จัดในห้องประชุมใหญ่โต แต่นั่งเสวนากันที่ตลาดโต้รุ่ง กลางแจ้งหลังโรงพยาบาลกาฬสินธุ์ นั่งล้อมวงกินส้มตำอย่างเอร็ดอร่อย แต่ก็ได้สาระในแบบลูกทุ่งเช่นกันนะครับ

คู่สนทนา 1 - “อ่านข่าวเค้าว่า คนไทยอ่านหนังสือโดยเฉลี่ย 8 บรรทัดต่อปี เวอร์ไปรึเปล่า ไปสำรวจที่โลกไหนกันล่ะ ขนาดผมยังอ่านตั้งหลายบรรทัดทุกวัน ก็ป้ายโฆษณานั่นไงล่ะ”

คู่สนทนา 2 - “ นั่นมันตัวหนังสือ ไม่ใช่อ่านจากหนังสือ ต้องบอกว่า อ่านป้ายมากกว่า”

คู่สนทนา 3 - “ เวลาไปถามความเห็นเรื่องต่างๆ เด็กๆจะพูดจาให้เหตุผลในแบบบ้านๆมากๆเลย เพราะไม่ค่อยอ่านหนังสือ ไม่เปิดรับข้อมูลเชิงลึก เลยเป็นคนที่ไม่คิดรอบด้าน ไม่ค่อยจะลุ่มลึกมากนัก”

คู่สนทนา 1 - “ระหว่างหนังสือกับคอมพิวเตอร์ ใครก็เลือกคอมฯ กันทั้งนั้น สะดวกกว่าตั้งเยอะ ทำอะไรได้หลายอย่าง เข้าถึงข้อมูลได้ง่าย ไม่กี่คลิกก็รู้หมดทั้งโลก ทั้งข่าวสาร ความรู้ เพื่อน ภาพ เพลง ฯลฯ แต่หนังสือจะต้องไปหาที่อ่านเงียบๆ มีสมาธิดีๆ และต้องอ่านอย่างเดียว ไปทำอย่างอื่นไม่ได้เลย ไม่งั้นจะไม่รู้เรื่อง “

คู่สนทนา 3 - “ตัวเลือกที่มีมากขึ้น ทำให้หนังสือถูกเลือกน้อยลง อย่างในห้องเรียน มีเด็กนักเรียน 50 คน จะมีคนอ่านหนังสือที่มีสาระ ความรู้ อยู่ซัก 10 คนได้มั้ง นอกนั้นเกินครึ่งห้อง จะดูทีวี เล่มคอมพิวเตอร์เป็นส่วนใหญ่ “

คู่สนทนา 2 - “ใช่เลย …เวลาไปคุยเรื่องหนังสือจะมีกี่คนที่จะคุยด้วยเชียว แต่ถ้าคุยเรื่องคอมพิวเตอร์ เรื่องละครทีวี แหม  มีคนคุยด้วยเพียบเลย  แล้วแบบนี้ใครจะอยากไปอ่านหนังสือล่ะ”

นายบอน - “แสดงว่า ถ้ากลับกัน ในห้องนั้นมีคนอ่านหนังสือเกินครึ่งห้อง คนก็จะอ่านหนังสือมากขึ้นหรือเปล่า”

คู่สนทนา 3 - “แน่นอนครับ ถ้าอยากเข้ากลุ่ม ก็ต้องปรับตัว ต้องทำกิจกรรมคล้ายๆกัน ถึงจะคุยกันรู้เรื่อง  ถ้าคนในห้องอ่านหนังสือเยอะ คนที่ยังไม่อ่านก็จะต้องไปอ่านหนังสือ เพื่อจะได้เข้ากลุ่มได้ แต่ปัจจุบันไม่ใช่แบบนั้น จึงทำให้เด็กๆหลายคน ปรับตัวออกจากหนังสือมากขึ้น “


นี่คือ เสวนาจานส้มตำ ความคิดเห็นท่ามกลางรสเผ็ดๆของตำลาวจากตลาดโต้รุ่งเมืองกาฬสินธุ์นะครับ