เรื่องของการกิน..(ใช้คำว่ารับประทานถ้าคิดว่าสุภาพกว่า)..คิดว่า..ไม่ใช่เรื่องเล็กๆหากเป็นสิ่งสำคัญของชีวิต...แน่ๆ..(ยายธีเก็บมาคิด..เมื่อนั่งดูเรื่อง..กินๆจากโลกสี่เหลี่ยมเมื่อวานนี้..)...มีคำพูดให้คิดว่า.."กิน.อะไร..เป็นอย่างนั้น.."หนังเชิงสาระเรื่องนี้...ทำให้เห็นภาพพจน์ในการกินตั้งแต่ก่อนสงครามมาจนถึงปัจจุบัน...สภาพบ้านเมืองที่โดนบอมม์..ความอดอยากปากแห้งที่เกิดขึ้น.หลังสงคราม...กิน..สักแต่ว่ากิน..กินเพื่อ.อยู่.รอด..(ไม่รู้จักความอิ่ม..หรือ..อร่อย..ที่ปรุงแต่ง..)..ขนม..นม..เนย...เป็นเรื่องหรูสุด..เมื่อไม่มีจะกิน...(ฝรั่ง..คิดทำเนยเทียมก็ตรงนี้แหละ..ที่เป็นเหตุผลักดัน)...มนุษย์ถูกสร้างให้มีกลไกในการช่วยตัวเองให้อยู่รอด..จากพลังสมอง..ที่ท่านว่ามีมากกว่าสัตว์อื่นๆทั่วๆไป..ในยุคปัจจุบัน..มนุษย์ใช้วิทยาการก้าวหน้าทางวิทยาศาตร์เข้ามาช่วยมากมาย.เป็นต้นว่าเครื่องจักรกล..การปลูกข้าวสาลีมีวิทยาการก้าวไกล..หว่านไถเก็บเกี่ยว..ด้วยเครื่องๆเดียว..และเป็นจำนวนหมื่นๆไร่ในเวลาที่ย่นย่อลงไม่ได้อาศัยธรรมชาติเพียงอย่างเดียว...นอกจากข้าวสาลี..ฝรั่ง..กิน..มัน..เป็น..อาหารหลักอีกประเภทหนึ่ง..พืชชนิดนี้..ครั้งหนึ่งขึ้นอยู่ในแถบอเมริกาใต้..เป็นอาหารของคนเผ่าอินเดียนแดงในครั้งนั้น....มันฝรั่ง..กลายเป็นอาหาร..ยอดนิยม..ในโลกสมัยใหม่ไปแล้ว...ฟ้าดดฟู้ดด...เป็นคำที่เรียกๆกัน...(เคยได้ยินในภาษาไทยว่า"ด่วนแดก"ไม่ทราบว่าใครเป็นคนแปล..ไม่ใช่ยายธีแน่ๆๆ)...เจ้ามันฝรั่งทอด..ถูกราดด้วย..ซ้อทสีแดงข้นๆเขละๆ..กลายเป็นอาหารโปรดของเด็กทั้งผู้ใหญ่ไป..ขายดิบ..ขายดี...
ความเดือดร้อนเริ่มปรากฎให้เห็นเป็นวงจรในธรรมชาติ..การเพาะปลูกที่ต้องใช้ระบบเบียดเบียนแผ่นดิน...การกินที่ไม่ใช่เพื่ออิ่มอย่างเดียว..หากเกินพอดี...
เมื่อปีที่แล้วไปเข้าค่ายกับ"สวนเพลิน"ที่ชุมพร..ไปได้ยิน..คำว่า..ชั่งหัว..ชั่งมัน..เลยเอามาเขียน..ห้อยท้ายไว้กับเรื่องของการกิน....ณ.ที่นี้
สวัสดีค่ะ
มาเยี่ยมชม มาอ่านครับผม อ่านแล้วคิดถึง โครงการพระราชดำริของในหลวง "ไร่ช่างหัวมัน"
สวัสดีค่ะคุณยายธี หิมะยุโรปปีนี้มากมาย หนาวจัดนะคะ ดูจากข่าวแล้วยังหนาวแทน
ถ่ายรูปใบไม้แดงเที่ยวนี้ไว้มากมาย เป็นการเที่ยวที่หลากหลายรูปแบบมากเลยค่ะจะทยอยเล่า
อยากถ่ายภาพธรรมชาติช่วงหิมะตกเหมือนกัน งามแบบสงบและเศร้าๆนะคะ
นึกว่ายายธีมาแล้ว จะได้ใครพาไปดูโครงการชั่งหัวมัน ที่เพชรบุรี ฮ่าๆๆ