มีดวงดาวส่งแสงเปล่งประกาย

นำทางให้ยามมืดมนสับสนนัก

มีอ้อมแขนอบอุ่มยามหนุนตัก

โอบคนรักอิงแอบไว้แนบเนาว์

 

มีคำปลอบโยนเอาใจ

มีคนคอยห่วงใยยามใจเศร้า

มีคนให้คิดถึงยามว่างเปล่า

ใคร-ใครเขาก็มีที่เอ่ยมา

 

แต่ว่า...คนอย่างฉัน

มีพียงเหงาเท่านั้น..ฝันผวา

ทั้งยามหลับ..ค่ำคืน..ตื่นลืมตา

ความเหว่ว้ากินใจไปทุกวัน

 

อยากมีคนแทนที่คำว่าเหงา

อยากมี "เรา"  แทนที่คำว่า  "ฉัน"

อยากให้ฟ้าส่งคนมารักกัน

อยากเป็นคนสำคัญ..ของใครสักคน

 

..ในอ้อมแขนไม่เคยมีใคร..

ได้แต่กอดตัวเองไว้..ใจสับสน

อยากแบ่งปันความรัก..กับใครสักคน

เพื่อหลุดพ้นความเหงาแสนร้าวราน

                                                           กิ่งไผ่...ใบหลิว